Archive for Ιουλίου 2008

Χωρίς πρόγραμμα γίνεται;

Posted on 28/07/2008. Filed under: Έφαγα πάρα πολύ, Γενικά, Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , |

Σχεδόν τίποτα…Πολλές φορές νομίζεις πως μπορείς να τα καταφέρεις απλά «κόβοντας» το ψωμί, το αλάτι, τα λάδια, το βραδινό κτλ. Όμως σύντομα αντιλαμβάνεσαι πως δέν είναι έτσι. Αν χάσεις κάτι το χάνεις απλά για λίγο.

Μετά επανέρχονται όλα τα κιλά κανονικά. Αυτό νομίζω έχει συμβεί και σ’ εμένα τώρα. Πάνω που βλέπω πως πάω καλά, μια ημέρα «αμαρτίας» με φέρνει πίσω. Σημάδι του ότι δεν αλλάζει ο μεταβολισμός, παρά μόνο τα υγρά που χάνονται, ξανάρχονται.

Έχω αρχίσει και μπαίνω σε σκέψεις. Ίσως χρειάζομαι διαιτολόγο.

ΥΓ: Μόλις έφαγα ενα τεράστιο πιάτο μακαρόνια. Από την αρχή ήξερα ότι δεν το άντεχα, αλλά τα έφαγα όλα. Μεγάλο λάθος…τώρα το καταλαβαίνω όμως που με έχει ποιάσει δύσπνοια από το πολύ φαγητό.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Όταν όλοι σου το λένε

Posted on 21/07/2008. Filed under: Δεν νιώθω καλά, Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , , , , |

Είναι πολύ άσχημο το συναίσθημα, όσο και να δηλώνεις συνηφασμένος με αυτό. Όταν έχεις πάρει κιλά (ειδικά αν έχεις πολλά φορτωμένα), όλοι σου το λένε. «Πήρες κιλά», «τρώς όλο το φαΐ σου ε;» ή «πώς έγινες έτσι;». Μερικοί δεν κρατούν καν τα προσχήματα. Τον τελευταίο καιρό το ακούω πολύ συχνά, μιας και βλέπω γνωστούς (όλοι έχουν άδειες κτλ). Σχεδόν όλοι μου το είπαν, άρα κάτι θα βλέπουν. Δεν είναι μόνο αυτοί άλλωστε , το βλέπω και στις φωτογραφίες μου από το παρελθόν.

Κοιτούσαμε οικογενειακές φωτογραφίες και ήταν πραγματικά τρομακτική η αλλαγή μου. Στεναχωρήθηκα πολύ με αυτό. Όμως νομίζω ότι με «τρόμαξε» κάπως η εικόνα μου επίσης. Έφαγα ένα γιαούρτι (σίγουρα πήγε στο στομάχι μου, γιατι δεν νοιώθω τίποτα; ) και κάθομαι εδώ, στο κλασσικό σημείο…Αυτό το σημείο νομίζω πως είναι ο σύμμαχος στο πρόβλημά μου. Πρέπει να βρω μια δουλειά εξωτερική, ή ίσως που να έρχομαι σε επαφή με κόσμο…από το γραφείο μου αυτά είναι πάντα εικονικά και είμαι διαρκώς «στρομένος» στην αναπαυτικότατη πολυθρονάρα μου. Αρρώστια…

Όλοι μου το λένε, αλλά το λέω κι εγώ. Πρέπει να αλλάξει κάτι. Δίαιτα πιο δυνατή από αύριο. Επίσης, πήρα την απόφαση…αν δεν έχω σημαντική πρόοδο μέχρι τον Σεπτέμβριο, θα κάνω δίαιτα κανονική, με διαιτολόγο. Έτσι όπως πρέπει να γίνεται. Για να δούμε…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Η επιστροφή

Posted on 18/07/2008. Filed under: Έφαγα αλλά μετάνοιωσα, Έκανα λάθος, Δεν νιώθω καλά, Εμπειρικές γνώσεις, Πήρα κιλά... | Ετικέτες: , , , |

Τις περισσότερες φορές που ταξιδεύω καταστρέφεται οποιαδήποτε προσπάθεια κάνω, σε οποιονδήποτε τομέα. Ειδικά από άποψη φαγητού, οι υπερβολές είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Μετά από αρκετές ημέρες στο χωριό μου, μπορώ να πώ οτι είμαι τυχερός που πήρα μόνο 1,6 κιλά από την τελευταία φορά. Είμαι 116,2 κιλά, σχεδόν εκεί από όπου άρχισα…

Γνωρίζω πως αυτά τα κιλά δεν είναι μόνιμα και άν προσέξω θα φύγουν αμέσως, αλλά σίγουρα με απογοητεύει το γεγονός. Σήμερα γιόρταζε και η κοπέλα μου, οπότε χθες με κέρασε φαγητό, και σήμερα έφαγα αρκετά γλυκά «εις το όνομά της». Αυτό πιθανόν να μου στοιχίσει κι άλλο.

Αυτό το σημείο είναι ένα κομβικό και συνάμα δύσκολο σημείο μιας προσπάθειας. Η πρώτη λοξοδρόμιση με τα άσχημα (πάντα) αποτελέσματά της, που μπορεί να σε κάνει να τα παρατήσεις. Δεν 8α το κάνω αυτό καθώς είμαι πολύ έμπειρος «παίκτης». Τόσα χρόνια έχω στο σβέρκο μου με δίαιτες κτλ, ξέρω πως συμπεριφέρεται το σώμα μου και γνωρίζω πως αν προσέξω θα επανέλθω. Μέχρι τότε όμως…υπομονή!

Να έχει και σασπένς!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Για τα πανηγύρια

Posted on 11/07/2008. Filed under: Γενικά | Ετικέτες: , , |

…είμαι. Αύριο ταξιδεύω. Είμαι από την Εύβοια και στο χωριό μου, ένα πανέμορφο και καταπράσινο (μέχρι πέρισυ τον Αύγουστο) χωριουδάκι, έχουμε πανηγύρι…

Αυτό σημαίνει ότι και αυτό το Σαββατοκύριακο θα γίνει πανικός στη διατροφή μου. Έχω κανονίσει και επισκέψεις σε γνωστούς, θα δω και πολλούς συγγενείς. Λογικά θα φάμε, θα πιούμε κτλ. Το βράδυ του Σαββάτου όμως έχει το μεγάλο πανηγύρι. Θα προσπαθίσω απλά «να μην τα φάω όλα». Αστειεύομαι (δεν θα μπορούσα κι αλλιώς).

Όταν επιστρέψω σίγουρα θα πρέπει να κάνω έναν έλεγχο για να δω τι θα πρέπει να συμμαζέψω. Νομίζω πως το καλοκαίρι είναι καταστροφικό.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο ρόλος του περίγυρου

Posted on 09/07/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , |

Εννοώ τον ρόλο που «παίζουν» όλοι όσοι δύναται να μας επηρρεάσουν.

Όταν είμαστε μωρά, μας ταΐζουν ασταμάτητα για να «είμαστε γερά». Φυσικά ότι μας βάλουν στο στόμα, το τρώμε. Ακόμα κι όταν δεν θέλουμε μας πιέζουν να το φάμε και μας επιβραβεύουν γι’ αυτό. Έτσι καταλήγουμε σε μωρά-«μικρούς βούδες» ή «ανθρωπάκια της Michellin».

Μεγαλώνουμε λιγάκι και τρέχουμε ασταμάτητα. Γιαγιάδες, θειάδες, μανάδες μας κυνηγούν από πίσω με το κουτάλι γιατι πρέπει να «φάμε καλά» για να αντέχουμε και να μεγαλώσουμε σωστά. Άσχετοι όσοι λένε (γιατροί και σαχλοί διατροφολόγοι) οτι κάνουν κακό ο συγγενείς όταν πιέζουν ένα παιδί να φάει…εμείς ξέρουμε..!

Αφού βρεθούμε στην εφηβεία, έχουμε ήδη «ποιάσει το νόημα». Το φαγητό κάνει καλό και πρέπει να το τρώμε όλο (να μην αφήνουμε «τη δύναμή μας»). Επίσης, ποιος τους ακούει όλους αυτούς που θα φωνάζουν αν δεν φάμε. Το κατεβάζουμε όλο και τελειώσε η υπόθεση.

Όταν ενηλικιωνόμαστε, αρχίζουν οι πρώτοι έρωτες, ίσως αν είμαστε παχιοί μας προσβάλει κάποιος και το πάρουμε προσωπικά. Ίσως αδιαφορήσουμε αφού οι δικοί μας λένε. «Με γειά μας με χαρά μας» και «έχουμε λεφτά και τρώμε καλά». Αυτό το στάδιο είναι θεωρητικά το τελευταίο στο οποίο μπορεί κάποιος να αδυνατήσει και να κρατηθεί εκει. Ο μεταβολισμός μας είναι ισχυρότατος, κα συνήθως ασχολούμαστε με πολλά ταυτόχρονα. Επίσης το πιο σημαντικό από όλα είναι οτι επιτέλους είμαστε λίγο πιο μακριά από το σπίτι «με τα πολλά φαγητά».

Μεγαλώνοντας όλα έχουν πάρει το δρόμο τους. Αν περάσουν τα χρόνια ξεφωρτονόμαστε όλο και πιο δύσκολο τα κιλά μας. Ίσως κάνουμε κάποια σχέση και επαναπαυθούμε, ίσως απλά αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση αφού είναι πολύ πιο επώδυνο το να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε.

Εδώ που τα λέμε, μια σταθερή σχέση είναι πολλές φορές «καταστροφική». Συνηθίζεις τον άλλοο και επαναπαύεσαι (όπως προανέφερα). Επίσης, οι πιο πολλές βόλτες στην αρχή (αλλά και στη συνέχεια φυσικά) είναι για φαγητό. Φυσικά χωρίς τσιγκουνιές (επίδειξη κτλ) και οπωσδήποτε με συνοδεία γλυκού στη συνέχεια (αυτές οι κοπέλες με τις υπογλυκεμίες που εφευρίσκουν τα κάνουν όλα!) για τη λιγούρα. Φυσικά, όταν αρχίσει το ξεχείλωμα, κοιτάς τις φωτογραφίες από «τότε που γνωριστήκατε» και φρικάρεις με την υπερβολική και απελπιστική διαφορά.

Ο ρόλος του περίγυρου είναι πολύ σημαντικός. Μπορεί να σε βοηθήσει ή να σε σπρώξει στον κατήφορο. Πρέπει φυσικά να έχεις τις δικές σου αντιστάσεις. Πολλές φορές όμως αυτές κάμπτονται και τότε αρχίζουν τα προβλήματα…και τότε αρχίζει ο ρόλος του γύρου, του ψωμιού, της σάλτσας και της τηγανιτής πατάτας…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Τα Σαββατοκύριακα

Posted on 06/07/2008. Filed under: Έφαγα αλλά μετάνοιωσα, Έκανα λάθος, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , , |

Πάντοτε πίστευα ότι τα Σαββατοκύριακα έπρεπε να ήταν μαζεμένα κάπου όλα μαζί. Να δουλεύαμε δηλαδή σερί 4-5 μήνες και μετά 1-2 μήνες να ήταν Σαββατοκύριακα. Κάθετί που κάνουμε μέσα στην εβδομάδα επηρρεάζεται από την ύπαρξή τους. Την Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα που προσπαθούμε να «συμμαζέψουμε» όλες τις «αταξίες» του «ΣΚ». Την Τρίτη «δεν την παλεύουμε» γιατί αργεί το ΣΚ, την Τετάρτη το έχουμε πάρει απόφαση και αρχίζουμε και είμαστε αποδοτικοί, την Πέμπτη είμαστε στο αποκορύφωμα της αποδοτικότητας…και την Παρασκευή σκεφτόμαστε ότι ήρθε το ΣΚ. 2 με 2,5 ημέρες μπορούμε να κάνουμε αναπόσπαστοι ότι θέλουμε.

Τα παραπάνω ισχύουν για τη δουλειά αλλά και για οτιδήποτε άλλο επηρρεάζεται από «διαλείμματα». Καλή ώρα μια δίαιτα. Ενώ όλα πάνε καλά τις καθημερινές, έρχεται το Σαββατοκύριακο και τα ισοπεδώνει όλα. Μετά την βαρύγδουπη εισαγωγή μου, πιστεύω πως δεν χρίζει αναλύσεως το τι έκανα τις προηγούμενες 2 ημέρες…

Είναι αδυναμία μου, το ξέρω, όμως είναι πραγματικά δύσκολο να ελέγξεις τους πειρασμούς. Άν το καταφέρεις, τότε έχεις κάνει τεράστια πρόοδο. Όμως σίγουρα, αν «το είχες» δεν θα έφτανες ποτέ σε σημείο να χρειαστεί να προσπαθήσεις. Αν μπορούσα να ελέγξω το πως με επηρρεάζει ένας γευστικό πειρασμός, δεν θα ήμουν παχύς. Σωστά;

Προσπαθώ να προσπεράσω τις ατυχείς στιγμές (φαγητό στο Παλατάκι, παγωτό, άπειρο ψωμί και αναψυκτικά και ξάπλα…) και να επικεντρωθώ στον περιορισμό των «ζημιών». Θα το έλεγα «διαχείριση πανικού». Είμαι καλός σε αυτό, αφού συχνά βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση…

Δεν θα ασχοληθώ ακόμη με τη ζυγαριά, καθώς γνωρίζω πως εφόσον δεν έχω διατηρήσει σταθερό το πρόγραμμά μου, θα εχει σίγουρα διαταραχθεί η πραγματικότητα στα κιλά μου και δεν θέλω να απογοητευθώ από μια ατυχή μέτρηση. Θα περιμένω μερικές ημέρες προσέχοντας (συνεχίζοντας από εκεί που ήμουν πρίν το «καταραμένο» ΣΚ) τη διατροφή μου. Ώχ…Δευτέρα πάλι αύριο…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 3 Σχόλια )

Τα ψυχολογικά όρια

Posted on 04/07/2008. Filed under: Έχασα κιλά!, Εμπειρικές γνώσεις, Νιώθω καλά, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , |

Σήμερα έσπασα ένα φράγμα. Ένα «ψυχολογικό όριο». Το πρωινό μου ζύγισμα έδειξε κάτι το οποίο διεσθανόμουν. Ήμουν 114,6 κιλά! Σχεδόν 2 κιλά κάτω από εκεί οπου πρωτοξεκίνησα. Το ένιωθα στο σώμα μου και τα ρούχα μου. Ένιωσα οτι άξιζε τον κόπο η προσπάθεια που έκανα όλο αυτό τον καιρό. Και μου δίνει το έναυσμα και το κουράγιο για τη συνέχεια.

Πόσο σημαντικό ήταν αυτό το ψυχολογικό όριο το οποίο πέρασα; Πάρα πολύ! Είναι σημαντικό όταν έχεις πολλά κιλά να χάσεις και η πορεία που πρέπει να ακολουθήσει είναι μεγάλη, να βάζεις βραχυπρόθεσμους στόχους, τους οποίους πετυχαίνοντας νιώθεις καλύτερα. Αρχικός μου στόχος ήταν να κατέβω κάτω από τα 115 κιλά! Και το πέτυχα! Αυτό μου δίνει ελπίδα και σιγουριά ότι όντως μπορώ να το κάνω! Ο επόμενος στόχος μου είναι να βρεθώ κάτω από τα 110 κιλά. Ελπίζω πως αν αποκτήσω «ρυθμό», αυτό δεν θα αργήσει να έρθει. Τότε θα έχω κάνει ένα μεγάλο βήμα και μια σημαντική αρχή.

Είναι θέμα ψυχολογίας!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

Ανατροπές

Posted on 03/07/2008. Filed under: Έκανα λάθος, Έμεινα στάσιμος... | Ετικέτες: , , |

Κάθε φορά που νομίζω πως τα πάω καλά με τη διατροφή μου, κάτι γίνεται και χαλάει. Αυτό συμβαίνει όταν δεν έχεις πρόγραμμα όμως. Υπάρχουν ευτυχώς και περιπτώσεις που ενώ έχω την έντονη διάθεση να «καταστρέψω» τη δίαιτά μου, κάτι συμβαίνει και επιστρέφω στην πραγματικότητα.

Σήμερα έφαγα κανονικά, χωρίς υπερβολές. Έκανα το λάθος να φάω λίγο ψωμί όμως μαζί με τα μακαρόνια μου. Ευτυχώς λίγο. Είμαι από τους ανθρώπους που το ψωμί το τρώνε ακόμα και…με ψωμί! Το απόγευμα όμως η κοπέλα μου έφερε κάποια γλυκάκια…έφαγα πάλι. Το βράδυ σκοπεύαμε να παραγγείλουμε και να δούμε μια ταινία! Όμως φάγαμε τα γλυκά μας, τσιμπίσαμε και λίγο καρπούζι και…όταν ήρθεη ώρα που το στομάχι μου επηζητούσε τροφή…με προσγείωσε η κοπέλα μου γιατί ήταν αργά. Ίσως να πρέπει να εκλάβω το μήνυμά της ως σημάδι του ότι πρέπει να αδυνατίσω.

Σήμερα το πρωί ζυγίστηκα. Είμαι 115,4 κιλά. Λίγα πράγματα δηλαδή.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο καφές

Posted on 02/07/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Ιστορικό, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , , , |

Πίνω καφέ εδώ και περίπου 12 χρόνια. Θα μπορούσα να πίνω από πολύ μικρότερος πιστεύω. Όλα τα προηγούμενα χρόνια έπινα «για την παρέα» και «για τη γεύση». Όχι για «μαγκιά» όμως. Είμαι άνθρωπος που δεν με αγγίζουν καθόλου όλα αυτά τα «επιδεικτικά» που κάνουν οι άνθρωποι. Αν μου αρέσει κάτι το κάνω, αλλιώς δεν προσπαθώ καν.

Τα τελευταία 5-6 χρόνια οι ρυθμοί δουλειάς μου και το εντατικό διάβασμα για τη σχολή (είμαι Χημικός Μηχανικός του ΕΜΠ, τελειώσα το 2006) με ανάγκασαν (ας το πούμε έτσι) να πίνω πολλούς καφέδες (3-4 την ημέρα και συνήθως frappe). Τα τελευταία 2 χρόνια περίπου έχω παρατηρήσει πως αν δεν πιώ καφέ 2-3 ώρες αφού ξυπνήσω, έχω πονοκέφαλο. Έναν πόνο αόριστο και ένα βάρος στα μάτια (σαν να προσπαθούν διαρκώς να κλείσουν από μονα τους). Αυτά τα συμπτώματα δεν φεύγουν όλη ημέρα. Αν δεν πάρω «τη δόση καφεΐνης» μου έγκαιρα, τότε θα υποφέρω.

Παλιά περνούσαν ημέρες χωρίς καφέ. Πλέον αν το ξεχάσω τότε θα μου το θυμίσει ο οργανισμός μου. Έφτασα σε σημείο εθισμού και αυτό είναι κάτι που δεν μου αρέσει. Όμως είναι κάπως δύσκολο να το κόψω. Το περιορίζω όμως. Πώς;

Ο frappe αποτελεί παρελθόν για πάντα για εμένα. Το ίδιο και ο nes (το ίδιο πράγμα δηλαδή). Πλέον πίνω μόνο espresso (μόνο freddo αφού ο ζεστός είναι μια κοροϊδία). Επίσης γαλλικό πίνω μόνο από ανάγκη καθώς υπάρχει καθημερινά μεγάλη ποσότητα στο σπίτι μου, αφού τον φτιάχνουμε μαζικά (ποιος να κάθεται να φτιάχνει τώρα άλλον). O cappuchino μου αρέσει μόνο ζεστός, αλλά από αυτούς που πουλούν στα supermarkets μου αρέσει να τον κάνω και κρύο. Freddo cappuchino δηλαδή. Ο καλύτερος όλων όμως είναι ο κλασσικός πατροπαράδοτος ελληνικός. Η απόλυτη ευχαρίστηση, η γεύση και το άρωμα, αρμονικά συνδυασμένα. Μόνο που τον θέλω σε κούπα, για να έχω πολύ να πιώ.

Πλέον οι καφέδες που πίνω (προσπαθώ όχι πάνω από 2 ανά ημέρα) είναι πιο  ήπιοι στο στομάχι μου και τα νεύρα μου. Πιστεύω οτι θα μπορέσω να «απεξαρτηθώ» από αυτή τη συνήθεια. Σε συνδυασμό με το μεγάλο μου βάρος δεν πρέπει να είναι πολύ καλή συνήθεια. Ευτυχώς που δεν καπνίζω κιόλας.

Στην υγειά σας! Φθθθθ…αααχχ…αυτός είναι γκαϊφές!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 6 Σχόλια )

Θέλει υπομονή

Posted on 02/07/2008. Filed under: Νιώθω καλά | Ετικέτες: , , |

Δεν τόλμησα να ανέβω στη ζυγαριά. Δεν έχω καταφέρει ακόμη να φτάσω σε ένα καλό αρχικό επίπεδο.

Σήμερα ήταν μια ημέρα που είχα συναντήσεις με κάποιους πελάτες μου και ήμουν με τον συνεργάτη μου έξω. Μετά πήγαμε για φαγητό και μετά για καφέ. Όλη την ημέρα λοιπόν σε μια καρέκλα και έναν καναπέ…

Ευτυχώς όμως κατάφερα και δεν έφαγα καθόλου ψωμί! Αυτό είναι πολύ σημαντικό! Επίσης, παρόλο που είχα τον πειρασμό, δεν ήπια αναψυκτικό! Τέλος, τον καφέ μου τον ήπια μέτριο (από πολύ γλυκό συνήθως) και μου άρεσε. Ίσως όλα αυτά είναι σημάδια στο ότι είμαι σε «καλό δρόμο». Τη στιγμή που γράφω, νιώθω αρκετά καλά. Πεινάω ελαφρά, όσο πρέπει για να πάω για ύπνο χωρίς προβλήματα και στριφογυρίσματα.

Το μεγαλύτερο κέρδος

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...