Archive for Αύγουστος 2008

Φάε μέχρι…όχι σκασμού

Posted on 29/08/2008. Filed under: Νιώθω καλά | Ετικέτες: , |

Από τις πιο ενοχλητικές συμβουλές! «Μην τρως μέχρι σκασκού!» και «όποιος δεν χορταίνει να σταματάει». Σοφές όμως…

Χθες για πρώτη φορά μετά από καιρό έτρωγα και σταμάτησα (χωρίς πίεση) όταν ένιωσα οτι δεν ήθελα άλλο. Το περίεργο δεν ήταν ότι σταμάτησα. Το περίεργο ήταν ότι ένιωσα κορεσμό! Είχα φάει μία ώρα πριν και τσίμπισα λίγο παγωτό που μου έφερε η κοπέλα μου. Κάποια στιγμή απλά δεν ήθελα άλλο. Συνήθως άσχετα με το τι νιώθω, τρώω όλο το φαγητό μου (έτσι δεν μας έλεγαν παλιά;)! Αυτή τη φορά όχι όμως, και ένιωσα ωραία γι’ αυτό! Φυσικά η κοπέλα μου με κοίταζε σαν να ήμουν άρρωστος, αλλά δεν πειράζει!

Νομίζω πως πρέπει να αρχίσω να το προσπαθώ κι αυτό. Και πιστεύω πως όλη αυτή η συζήτηση εδώ, οι σκέψεις μου για τα περιττά κιλά μου και η κατάστρωση σχεδίων για το πως θα επανέλθω στα κιλά μου, έχουν υποσυνείδητα κάνει τη δουλειά τους. Φτάνει να υπάρξει συνέχεια και συνέπεια.

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Το μάτι το αχόρταγο

Posted on 22/08/2008. Filed under: Θα σκάσω, Συμβουλές | Ετικέτες: , , |

Καλά το λένε οι παλιοί, κάτι ξέρουν. «Το μάτι είναι αχόρταγο»!

Σήμερα πήγα σε μεξικάνικο εστιατόριο με την κοπέλα μου. Είχα καιρό να την «κυκλοφορήσω» και έτσι πήγαμε κάπου καλά. Είμαστε σχετικά θαμώνες εκεί (πόσο συχνά μπορεί να τρώει κάποιος μεξικάνικο – εκτός των μεξικάνων) οπότε ξέραμε πάνω κάτω τις (τεράστιες) μερίδες και τις γεύσεις.

Οταν ήρθε η στιγμή της παραγγελίας άφησα την κοπέλα μου να αποφασίσει και για τους δυο. Άλλωστε πάντα πέρναμε κάτι από κοινού (είπαμε, γιγαντιαίες μερίδες). Πήραμε μια σαλάτα, ένα κυρίως πιάτο και…επέμενε να πάρουμε και κάτι ακόμα αφού όπως είπε «πεινάω πολύ, μια μερίδα θα την φάω μόνη μου». Εγώ προσπάθησα να της θυμίσω πόσο μεγάλα πιάτα φέρνουν και ίσως έπρεπε να παραγγείλουμε λιγότερα. Τελικά δεν την έπεισα και πήραμε και μια μερίδα nachos και ένα μπουκάλι κρασί.

Πρώτα ήρθαν τα nachos. Αρχίσαμε να τα «τακτοποιούμε». Έπειτα ήρθε η σαλάτα και πέσαμε με τα μούτρα σε αυτή. Σημείωση: στα μεξικάνικα δεν έχει ψωμί, μα πως την παλεύουν αυτοί οι άνθρωποι; Με τέτοιες ποσότητες όμως…

Κάπου στην στιγμή που η σαλάτα πλησίαζε στη μέση και το side order μας τελείωνε είχα ήδη αρχίσει να ζορίζομαι. Την κοίταξα. Με κοίταξε. Την ρώτησα πως είναι…είχε σκάσει! Και είχαμε ακόμη μια πελώρια μερίδα! Δεν προλάβαμε να την ακυρώσουμε, οπότε μας την έφεραν σε όλο της το μεγαλείο. Μισό κοτόπουλο μαριναρισμένο με κρεμμύδια, λιωμένο τυρί από πάνω, πολλές πατάτες και ρύζι. Με το που το είδα ένιωσα τα καμπανάκια της χοληστερίνης μου να χτυπάνε κόκκινο. Δεν θα άντεχα ούτε μπουκιά. Το ίδιο και η κοπέλα μου.

Τελικά το μάτι είναι αχόρταγο και αυτό κοστίζει. Και στην υγεία και στο πορτοφόλι. Το δεύτερο δεν πειράζει, αλλά το πρώτο είναι πολύ σημαντικό! Όπου κι αν είμαστε πρέπει να προσέχουμε να επιλέγουμε σωστές ποσότητες φαγητού και καλούς συνδυασμούς αυτών! Ευτυχώς, εγώ εντόπισα εξ αρχής το λάθος! Υποχώρησα βέβαια όπως κάνουν μπροστά σε μια κοπέλα (η οποία κατεβάζει απίστευτες ποσότητες χωρίς να την επηρρεάζουν – τα νεύρα μου), αλλά ήμουν σίγουρος οτι ήταν μεγάλη η παραγγελία. Καλό σημάδι αυτό! Πρέπει να καταφέρω να το συνηθίσω!

Είμαι σε καλό (θεωρητικό όμως) δρόμο!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Όταν κάτι σε «χαλάσει»

Posted on 21/08/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Ιστορικό | Ετικέτες: , |

Αυτές τις ημέρες που γύρισα από τις διακοπές μου θυμήθηκα την περιπέτεια που είχα πριν φύγω για διακοπές. Τότε είχα πάθει γαστρεντερίτιδα η οποία με κράτησε στο κρεβάτι 3 ημέρες χωρίς φαγητό και με όλα τα συμπτώματα τα σχετικά. Το τελευταίαο που είχα φάει ήταν ένα γλυκό, ένας κορμός, που είχε φτιάξει η αδερφή μου για την γιορτή της.

Αυτό το συγκεκριμένο γλυκό (ενώ ήταν πολύ νοστιμο) δεν μπορώ ούτε να το σκέφτομαι. Αυτό γιατι το έχω συνδυάσει πλέον με την αδιαθεσία μου εκείνη την εποχή. Αν το σκεφτώ και μόνο ανακατεύομαι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Σχεδόν το καθετί που τρώω και με χαλάσει (δεν κάνω εύκολα εμμετό, είχα κάπου 2 χρόνια) μετά για πολύ καιρό δεν μπορώ να το ξαναβάλω στο στόμα μου. Εύχομαι να μην με χαλάσει ποτέ κάποιο σουβλάκι, πίτσα κτλ! 🙂

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Η επιστροφή

Posted on 21/08/2008. Filed under: Έμεινα στάσιμος... | Ετικέτες: , , |

Επιστροφή στην Αθήνα. Μετά απο 2 εβδομάδες διακοπών πίσω στο σπίτι. Όλα τώρα αρχίζουν. Οι δικαιολογίες εκλείπουν σιγά σιγά. Πρέπει να συγκεντρωθώ στο στόχο μου.

Αυτό τον καιρό ψάχνω για δουλειά. Αν τα καταφέρω πιστεύω οτι οι πιθανότητες να τα καταφέρω αυξάνονται. Δεν ζυγίστηκα ακόμη, αλλά νιώθω μια στασιμότητα. Συνήθως πέφτω μέσα. Θα δω από αύριο. Επίσης, κάθε φορά που λείπω για καιρό και έρχομαι σπίτι μου ξανά, νιώθω πως δεν τρώω κανονικά, έχω βγει από το πρόγραμμά μου. Άρα υπομονή.

Καλή αρχή σε όσους επίσης επέστρεψαν και καλή συνέχεια σε όσους αρχίζουν τώρα τις διακοπές τους! Έχει ακόμη το καλοκαίρι!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Στις γιορτές

Posted on 15/08/2008. Filed under: Γενικά | Ετικέτες: , , |

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες! Τις καλύτερες ευχές μου!

Σε κάθε γιορτή, ειδικά όμως στην σημερινή που πέφτει στην καρδιά του καλοκαιριού, κάνουμε αρκετές επισκέψεις σε γνωστούς και φίλους. Σίγουρα όλοι ξέρετε κάποιον Παναγιώτη, Δέσποινα , Μαρία ή ότι άλλο παράγωγο αυτών. Προσωπικά έχω να κάνω επίσκεψη σε 3 σπίτια με συνολικά 5 εορταζούμενους.

Τί σημαίνει αυτό; τουλάχιστον 3 γλυκά. Συν το αναψυκτικό, συν άλλα «καναπεδάκια» και συνοδευτικά και πιθανόν φαγητό σε κάποιο από αυτά. Αν σήμερα έκανα δίαιτα δεν ξέρω πως θα τα έβγαζα πέρα. Συνήθως δεν θέλω να ξέρουν οι άλλοι ότι κάνω δίατια. Όχι γιατι ντρέπομαι, αλλά γιατί δεν μου αρέσει να με βλέπουν σαν «σε θεραπεία». Άρα θεωρώ πως σήμερα θα έτρωγα όλα αυτά τα γλυκά αδιαμαρτήρητα και θα με έφερναν πίσω. Κι αφού θα είχα πάρει φόρα, μπορεί και να συνέχιζα και αύριο.

Όσοι θα ήξεραν οι κάνω δίαιτα πιστεύω ότι θα μου έλεγαν να «κάνω κράτει». Είναι το χειρότερο που μπορεί να μου πεί κάποιος για να με εκνευρίσει πραγματικά. Πώς να κρατηθώ με όλους αυτούς τους πειρασμούς; Επίσης, αν είναι να φάω κάτι, θέλω να το φάω στην κανονική του ποσότητα και με τον κανονικό τρόπο, όχι ένα μικρό δείγμα για τα «σάλια μου». Καλύτερα καθόλου παρά αυτό! Όλοι να τρώνε αμυγδαλόπιττα με παγωτό κι εγώ μισό ξεροκόμματο σκέτο;

Πάω λοιπόν! Όταν επιστρέψω το βράδυ, μάλλον θα έχω υποστεί «ζημιά». Ίσως καταφέρω αν δεν μου αρέσουν τα γλυκά να την μετριάσω, θα δείξει! Καλές επισκέψεις σε όλους και να περάσετε καλά!

ΥΓ: Με μέτρο τα γλυκά! 🙂

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Τρώς από βαρεμάρα;

Posted on 14/08/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , , , , |

Μερικές φορές συμβαίνει κι αυτό. Τουλάχιστον σε εμένα…

Βρίσκομαι στο χωριό μου στην Εύβοια εδώ και 1 εβδομάδα. Εδώ δεν έχω καμιά παρέα, παρά κάθομαι και ξεκουράζομαι μόνος (με τους γονείς μου που αδιάκοπα ασχολούνται με χωράφια κτλ). Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά συνήθως μετά από 2-3 ημέρες κουράζομαι, βαριέμαι. Η κατάσταση σώζεται με μερικές βόλτες, άντε και κανένα μπάνιο.

Όταν όμως  η κούραση (ναι, κουράζεσαι ακόμα κι αν κάθεσαι!) γίνεται αφόρητη, τί μπορείς να κάνεις; Προσωπικά αυτή η κατάσταση με οδηγεί στο να φάω πολλές φορές, κυρίως το βράδυ. Είναι καλοκαίρι άλλωστε και για εμένα δεν υπάρχει τίποτα πιο νόστιμο από τις ντομάτες του κήπου μου, τυράκι ντόπιο, λαδάκι παραγωγής και ψωμί ζυμωτό. Τέλεια σαλάτα και αξεπέραστη για…παπάρες (με το συμπάθειο). Αυτό σημαίνει τουλάχιστον 3-4 φέτες ψωμί (κανόε – καγιάκ), 2-3 φέτες τυρί (στο μέγεθος της Σαλαμίνας) και 2-3 ντομάτες (σαν τις κολοκύθες για το halloween). Φυσικά αναψυκτικό ή μπύρα πάνε «κουτί» μέσα στη ζέστη!

Από τις λίγες και ασθενικές μου γνώσεις περί θερμίδων, μπορώ πρόχειρα να υπολογίσω πως αυτό το βραδυνό πρέπει να είναι περίπου 1500 θερμίδες. Όσες θα έπρεπε να λαμβάνω διάσπαρτες όλη την ημερα, ειδικά τώρα που ΜΟΝΟ κάθομαι. Καταστροφή λοιπόν.

Είναι αλήθεια λοιπόν, δεν μπορείς να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα. Πρέπει με κάτι να ασχολείσαι, αλλιώς τρώς! Εγώ τουλάχιστον.

Σκεπτόμενος την ζωή μου στην Αθήνα, εκεί οπου δουλεύω (σπίτι μου για την ώρα), δεν θυμάμαι να τρώω κατα αυτόν τον τρόπο. Άρα μάλλον φταίει η βαρεμάρα.

Τελικά τι να διαλέξω; Άγχος και βιαστικά γεύματα μικρότερης ποσότητας ή ξεκούραση και γαλήνη με μακρόοοοοσυρτα γεύματα γιγαντιαίων διαστάσεων; Και τα δύο δεν σκοτώνουν;

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Αχ αυτό το καλοκαίρι

Posted on 13/08/2008. Filed under: Έφαγα πάρα πολύ, Έφαγα αλλά μετάνοιωσα | Ετικέτες: , , , , |

Επέστρεψα. Απολύτως υγειής πλέον μετά την τελευταία μου «περιπέτεια». Πάνω στην ώρα με αποχαιρέτισε η γαστρεντερίτιδα. Λίγο πριν φύγω για διακοπές. Όπως ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο, λόγω αυτής της αρρώστιας έχασα αρκετά κιλά. Όπως το περίμενα ομως ήταν. Εικονικά και πολύ εύκολα στο να τα πάρω πίσω. Δεν θα γινόταν και αλλιώς.

Στη Λευκάδα, ξεκινώντας το ταξίδι μου ένοιωθα υπέροχα. Τα κιλά που έχασα μου έδωσαν πολύ πιο βολικές ανάσες και μια αίσθηση υγείας. Τις πρώτες ημέρες, λίγο η προσοχή που έδινα για να μην έχω πρόβλημα με το πονεμένο μου στομάχι, λίγο η φόρα που είχα πάρει για δίατα και λίγο η ακρίβεια στο οτιδήποτε φαγώσιμο με έκανε να διατηρηθώ αρκετά καλά. Σχεδόν σε όλη τη διάρκεια των διακοπών (υπήρχε και η υποτιπώδης γυμναστική που λέγεται κολύμπι – δεν κολύμπαγα και σταμάτητα) ήμουν σε καλή κατάσταση. Έπειτα γύρισα στην Αθήνα (άδεια και υπέροχη) και το άλλο πρωινό έφυγα για το χωριό μου στην Εύβοια…

Πάντα με το που έρχομαι εδώ (από το σπίτι στην εξοχή σας γράφω) κάθομαι μέσα στο σπίτι και κυριολεκτικά «λιώνω» για 2-3 ημέρες. Δεν ξέρω πως μου βγαίνει αυτό, αλλά το κατάλαβα από χέρι πόσο κακό κάνει το καθισιό…Έβγαινα κάποιες φορές…πιστεύω ότι εύκολα καταλαβαίνετε τί έκανα…

Είμαι εδώ 6 ημέρες ήδη και ώς τώρα έχω φάει για βράδυ 3 φορές σουβλάκια (άνοιξε ένας φίλος μας μαγαζί στο χωριό – το μοναδικό), 1 φορά πίτσα (κι αυτό καινούργιο μαγαζί σε κοντινό χωριό), 1 φορά ποικιλία κρεατικών και τα υπόλοιπα βράδια ντομάτα με ψωμί και τυρί. 4 φορές ήπια ούζα και μπύρες…

Και μόνο αυτά είναι ενδεικτικά του τι θα έχει συμβεί. Το επιβεβαίωσα σήμερα το πρωί…115,8 κιλά. Καλωσήρθατε πολυαγαπημένα μου…

Το καλοκαίρι έχει τα καλά του (ζέστη, ήλιος, μπάνια, διακοπές), αλλά έχει και τα πολύ κακά του. Ήταν σχεδόν μονόδρομος να φάω όλα αυτά (ναι, ναι ξέρω, θα μπορούσα να προσέξω) καθώς με όποιον βγαίνω τί άλλο να κάνω; Να πιώ καφέ; Ή μήπως τσάι; Πάς για φαγητό, λές τα ωραία σου, πίνεις και 1-2 μπυρίτσες…όνειρο! Είχε και αγώνα σήμερα. Αφού η nova ήταν σε σουβλατζίδικο τί άλλο να κάνεις; Αχ αυτό το καλοκαίρι…

Το πήρα πλέον οριστικά απόφαση. Δεν πάει άλλο και δεν γίνεται αλλιώς. Θα κάνω δίατα με ειδικό. Έχω ήδη προχωρήσει και γνωρίζω σε ποια διαιτολόγο θα πάω. Η συγκεκριμένη από ότι μου έχουν πεί είναι πολύ αυστηρή (συνήθως αυτό δουλεύει με εμένα καλύτερα από ήρεμες καταστάσεις – θέλω καταπίεση!) και εφαρμόζει μια μέθοδο η οποία στηρίζεται στην ομάδα αίματος. Σου δίνει δίαιτες με τρόφιμα τα οποία δεν σε παχαίνουν βάσει της ομάδας αίματός σου. Μου φαίνεται λίγο περίεργο αλλά θα το δοκιμάσω. Αν και κάτι μου χτυπάει σαν καμπανάκι στα αυτιά μου. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα κάνει να τρώω ψωμί, ζάχαρη, τυρί, κρέατα, γλυκά, σουβλάκια, πίτσες κτλ κτλ. Σίγουρα θα επιτρέπονται οι μπάμιες, τα κολοκύθια, τα γκέιπ φρουτ, οι μελιτζάνες και οτιδήποτε είναι πράσινο και ποτίζεται. Και θα πρέπει να πίνω και 2 καζάνια νερό καθημερινά (το καλοκαίρι πίνω και 4, αλλά χειμωνιάτικα το πολύ 1-2 ποτήρια).

Παλιός στα κόλπα αυτά είμαι, και ξέρω τι πρέπει να περιμένω. Όμως ξέρω ότι αν το θέλω -και μόνο-  θα πετύχει. Και το θέλω. Δεν αντέχω πια αυτή την αίσθηση της καταπίεσης που μου ασκεί το σώμα μου. Πρέπει να απελευθερωθώ. Όλοι οι συγχωριανοί μου με κοιτούν περίεργα και (οι άθλιοι) μου λένε ότι πάχυνα. Θέλω του χρόνου το καλοκαίρι να ρωτάνε ποιος είμαι. Να μην με γνωρίζουν πια. Το είχα νιώσει στο παρελθόν και είναι υπέροχη αίσθηση. Το θέλω ξανά. Τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτέμβρη τελειώσαν τα ψέματα. Αρχίζει μια μεγάλη προσπάθεια. Φυσικά, στο blog αυτό θα καταγράφω το απόσταγμα των εμπειριών και των συναισθημάτων μου. Και ελπίζω να μπορέσω από εσάς να πάρω την απαραίτητη υποστήριξη και -γιατί όχι- να ανταποδώσω με τα όσα καταγράφω σε όποιον το έχει ανάγκη. Δεν είστε μόνοι.

Μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους που μου έγραψαν σε αυτό εδώ το blog καλοκαιριάτικα. Μου δίνετε υποστήριξη και κουράγιο και (για να πώ την αμαρτιά μου) με βγάλατε από την θερινή μου νάρκη και μου δώσατε έναυσμα να γράψω ξανά. Σας ευχαριστώ ξανά. Και τώρα με συγχωρείτε…πρέπει να χωνέψω 4 σουβλάκια, 2 πίττες, 1 μερίδα πατάτες, 4 φέτες ψωμί, μισή ποικιλία κρεατικών, μία Coca Cola, 1 ουζάκι, 2 κομμάτια καρπούζι και 4 κομμάτια πεπόνι (αυτό με βάρυνε νομίζω –  τι το ήθελα το ριμάδι!!). Ε, είχε ποδόσφαιρο απόψε και όλο παραγγέλναμε! Καλά να περνάτε όπου είστε!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 5 Σχόλια )

Όταν αρρωσταίνεις…

Posted on 01/08/2008. Filed under: Έχασα κιλά!, Νιώθω καλά | Ετικέτες: , , |

112,8 κιλά. Αυτό μόνο θέλω να αναφέρω. Ποιός μπορεί να είναι ο λόγος που κάποιος χάνει τόσο γρήγορα τόσα κιλά; Γαστρεντερίτιδα. Δεν είναι ωραίο, αλλά το έκανε.

Γνωρίζω ότι αυτά δεν είναι αληθινά, είναι μόνο «τα υγρά», αλλά από την άλλη, τώρα που ανάρρωσα σχεδόν πλήρως έχει χαθεί ένα μέρος της όρεξής μου για φαγητό. Επίσης, ξημερώματα αύριο φεύγω για διακοπές (ίσα που πρόλαβα…φιουου!), οπότε αφού η βενζίνη ακρίβυνε, θα μειώσουμε το φαγητό για να ανταπεξέλθουμε. Άρα, έχω ελπίδες για μια καλή αρχή, με βάση αυτό το ατυχές περιστατικό.

Μην προσπαθήσετε να το κάνετε σπίτι!

Εύχομαι καλές διακοπές σε όλους όσους πάνε αυτό τον καιρό. Για τους υπολοίπους, υπομονή και θα τα πούμε σύντομα!

Στόχος: Όταν επιστρέψω από διακοπές θα πρέπει να έχω διατηρηθεί στα κιλά που είμαι τώρα και στα οποία αισθάνομαι πολύ καλύτερα. Ακόμα καλύτερα (επ’ ευκαιρίας μπάνιων, ακρίβειας κτλ) να έχω χάσει κιόλας! Πιστεύω ότι «το έχω»…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 9 Σχόλια )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...