Εμπειρικές γνώσεις

Ξεστρατήματα…

Posted on 23/05/2009. Filed under: Έχασα κιλά!, Εμπειρικές γνώσεις |

Ο παραπάνω τίτλος είναι λίγο πιο «τραβηγμένος», αλλα νομίζω πως κολλάει καλά σε αυτό που κάνω σε συνεχή βάση. Ο καιρός ανοίγει και οι βόλτες γίνονται πιο συχνές (δεν πα να’ χει και οικονομική κρίση…). Όταν πας για έναν καφέ ή μια απλή βόλτα, τι μπορείς να παραγγέλεις; Έναν καφέ, έναν χυμό, μια σοκολάτα; ΌΛΑ απαγορεύονται! Αν είναι για να ποιεις έναν φυσικό χυμό να έχεις «χρεωθεί» ότι έφαγες το απογευματινό σου μαζί με το βραδυνό τότε σε ποιάνει απογοήτευση…

Πολύ συχνά λοιπόν, όταν βγαίνω για μια βόλτα (ειδικά τώρα που φτιάχνει ο καιρός και  καθόμαστε μέχρι αργά συνήθως έξω),  πίνω έναν καφέ και μετά τρώω κάτι. Προσπαθώ να μην κοροηδεύω τον εαυτό μου έχοντας τύψεις. Αφού είναι δική μου απόφαση! Όταν κάνω κάτι το κάνω κανονικά! Απλά προσπαθώ να μειώσω το κακό τρώγοντας μια σαλάτα, ή πίνοντας μέτριο τον καφέ μου (σκέτος είναι πολύ κοντά στον μελανα ζωμό). Τις επόμενες ημέρες προσπαθώ, αντί να παρασυρθώ απο την βραδυνή καταστροφή, να επανέρχομαι άμεσα στη δίαιτά μου. Έτσι λοιπόν, 1-2 φορές την εβδομάδα μπορεί να φάω κατιτίς παραπάνω και τις υπόλοιπες να είμαι σχεδόν σωστός.

Το αποτέλεσμα είναι ότι με μείωση της προσπάθειας έχω καταφέρει να πέσω κι άλλο σιγά σιγά. Δεν μου λείπει τίτοτα και χάνω και κιλά (είμαι 105,4 τώρα). Έχω ξεστρατήσει κάπως…όλα όμως κρίνονται εκ του αποτελέσματος!

Μακάρι να ήμουν βιονικός (θα χρειαζόμουν άραγε δίαιτα τότε;),όμως δεν είμαι. Πρέπει να αντιμετωπίσω τις προσωπικές μου δυσκολίες και δηλήμματα και νικώντας αυτά να μπορέσω να πετύχω το στόχο μου. Αρκεί τα «ξεστρατήματα» αυτά να μην γίνουν η συνήθεια και η προσπάθεια η εξαίρεση…τότε αλλάζουν τα πράγματα. Βρείτε ο καθένας τον τρόπο που σας βολεύει! Τότε όλα θα είναι κάπως πιο «πιθανά» να πραγματοποιηθούν!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Το Πάσχα είναι ευκαιρία «να τα παρατήσεις»

Posted on 29/04/2009. Filed under: Έφαγα πάρα πολύ, Έφαγα αλλά μετάνοιωσα, Εμπειρικές γνώσεις |

Κάθε Πάσχα που τυχαίνει να κάνω δίαιτα (ξέρετε…λίγο πριν το καλοκαίρι, κοντομάνικα κτλ) έχω το ίδιο πρόβλημα. Προσπαθώ να είμαι λογικός στις επιλογές μου για φαγητό και να μην χαλάσω την προσπάθειά μου. Κάπου προς το Σάββατο μετά την ανάσταση και την Κυριακή του Πάσχα κάτι στραβώνει…(τι άραγε;)
Το πρόβλημα δεν είναι ότι τρώω πολύ τότε, αλλα το ότι αυτό το «πανηγύρι» συνεχίζεται για καιρό μετά. Έτσι που δυο εβδομάδες μετά να μην μπορώ να ξεφουσκώσω..και πάω στη διαιτολόγο τη Δευτέρα (την ακύρωσα αυτή την εβδομάδα για να μην δει τα χάλια μου!).
Η απογοήτευση είναι οτι για αν μην παρασυρθώ πρέπει να προσπαθήσω πολύ, κάτι που σημαίνει ότι μου έχει γίνει μεγάλη συνήθεια να τρώω υπερβολικά. Αυτό πρέπει πρώτα να παταχθεί και μετά τα υπόλοιπα…
😦

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 4 Σχόλια )

Όταν το μόνο που σε «σώζει» είναι να φας

Posted on 12/02/2009. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές |

Δεν το έχετε νιώσει ποτέ; Να νομίζεις ότι το μόνο που θα σε κάνει ευτυχισμένο εκείνη την στιγμή είναι να φάς. Έτσι νιώθω τώρα, μετά από ώρες δουλειάς, με κακή διάθεση λόγο κούρασης και με πείνα που με κυριεύει (τι να σου κάνει ένα φτωχό σπανακόριζο…).
Είναι η στιγμή που θα πρέπει να δείξω αυτοσυγκράτηση. Η στιγμή κατά την οποία όλα κρίνονται για το αν θα καταφέρεις τελικά να κάνεις σωστή δίαιτα ή θα πέσει η προσπάθειά σου στο κενό και θα τα παρατήσεις όλα (ε..από αύριο δίαιτα – που ποτέ δεν γίνεται). Αν το έχετε νιώσει κάντε ότι θα κάνω κι εγώ. Ένα ποτήρι νερό και κουράγιο…(το βράδυ γιαούρτι και αηδίες…). Κουράγιο μας!!!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

Το σώμα κάνει χάρες…αλλά και τιμωρεί!

Posted on 16/09/2008. Filed under: Έχασα κιλά!, Έκανα λάθος, Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές | Ετικέτες: , , |

Δυο ημέρες τώρα δεν κατάφερα να κρατήσω με μεγάλη ακρίβεια τη διατροφή μου. Δεν πρόλαβα να φάω πρωινό σωστό (έφαγα το 1/4) και το βράδυ έφαγα δύο φρούτα παραπάνω. Συνήθως όταν κάνεις κάτι στραβό πρέπει να προσέξεις για να επέλθει ομαλά ισορροπία και να μην σου κοστίσει. Μέσα μου ένιωθα (πιθανόν η ιδέα μου) ότι λογικά θα έχω πάρει κάποια κιλά (ή γραμμάρια έστω!).

Η ζυγαριά (thanks God!) είχε αντίθετη γνώμη! 111,5 κιλά! Όχι μόνο δεν πήρα, αλλά έχασα! Φυσικά δεν είμα αφελής για να πιστέψω οτι αυτό έγινε επειδή μείωσα το πρωινό. Είναι πολύ σημαντικό γεύμα και πρέπει να το τρώμε! Άλλωστε διαβάστε τι λέει ο φίλος Θοδωρής στο «No Time For Breakfast«. Πιστεύω οτι τα λάθη απλά ήταν πολύ μικρά για να μου κοστίσει.

Εμπειρικά γνωρίζω πως αν αυτή τη στιγμή σκεφτώ οτι «έχω πάρει φόρα» και αρχίσω να τρώω, θα πάρω πολλαπλάσια κιλά πίσω! Το σώμα μας, κάνει παιχνίδια…αλλά και χάρες! Μας αφήνει να «κλέψουμε», αλλα για λίγο, και αν πάμε να το εκμεταλευτούμε μας τιμωρεί!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Όταν κάτι σε «χαλάσει»

Posted on 21/08/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Ιστορικό | Ετικέτες: , |

Αυτές τις ημέρες που γύρισα από τις διακοπές μου θυμήθηκα την περιπέτεια που είχα πριν φύγω για διακοπές. Τότε είχα πάθει γαστρεντερίτιδα η οποία με κράτησε στο κρεβάτι 3 ημέρες χωρίς φαγητό και με όλα τα συμπτώματα τα σχετικά. Το τελευταίαο που είχα φάει ήταν ένα γλυκό, ένας κορμός, που είχε φτιάξει η αδερφή μου για την γιορτή της.

Αυτό το συγκεκριμένο γλυκό (ενώ ήταν πολύ νοστιμο) δεν μπορώ ούτε να το σκέφτομαι. Αυτό γιατι το έχω συνδυάσει πλέον με την αδιαθεσία μου εκείνη την εποχή. Αν το σκεφτώ και μόνο ανακατεύομαι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Σχεδόν το καθετί που τρώω και με χαλάσει (δεν κάνω εύκολα εμμετό, είχα κάπου 2 χρόνια) μετά για πολύ καιρό δεν μπορώ να το ξαναβάλω στο στόμα μου. Εύχομαι να μην με χαλάσει ποτέ κάποιο σουβλάκι, πίτσα κτλ! 🙂

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Τρώς από βαρεμάρα;

Posted on 14/08/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , , , , |

Μερικές φορές συμβαίνει κι αυτό. Τουλάχιστον σε εμένα…

Βρίσκομαι στο χωριό μου στην Εύβοια εδώ και 1 εβδομάδα. Εδώ δεν έχω καμιά παρέα, παρά κάθομαι και ξεκουράζομαι μόνος (με τους γονείς μου που αδιάκοπα ασχολούνται με χωράφια κτλ). Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά συνήθως μετά από 2-3 ημέρες κουράζομαι, βαριέμαι. Η κατάσταση σώζεται με μερικές βόλτες, άντε και κανένα μπάνιο.

Όταν όμως  η κούραση (ναι, κουράζεσαι ακόμα κι αν κάθεσαι!) γίνεται αφόρητη, τί μπορείς να κάνεις; Προσωπικά αυτή η κατάσταση με οδηγεί στο να φάω πολλές φορές, κυρίως το βράδυ. Είναι καλοκαίρι άλλωστε και για εμένα δεν υπάρχει τίποτα πιο νόστιμο από τις ντομάτες του κήπου μου, τυράκι ντόπιο, λαδάκι παραγωγής και ψωμί ζυμωτό. Τέλεια σαλάτα και αξεπέραστη για…παπάρες (με το συμπάθειο). Αυτό σημαίνει τουλάχιστον 3-4 φέτες ψωμί (κανόε – καγιάκ), 2-3 φέτες τυρί (στο μέγεθος της Σαλαμίνας) και 2-3 ντομάτες (σαν τις κολοκύθες για το halloween). Φυσικά αναψυκτικό ή μπύρα πάνε «κουτί» μέσα στη ζέστη!

Από τις λίγες και ασθενικές μου γνώσεις περί θερμίδων, μπορώ πρόχειρα να υπολογίσω πως αυτό το βραδυνό πρέπει να είναι περίπου 1500 θερμίδες. Όσες θα έπρεπε να λαμβάνω διάσπαρτες όλη την ημερα, ειδικά τώρα που ΜΟΝΟ κάθομαι. Καταστροφή λοιπόν.

Είναι αλήθεια λοιπόν, δεν μπορείς να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα. Πρέπει με κάτι να ασχολείσαι, αλλιώς τρώς! Εγώ τουλάχιστον.

Σκεπτόμενος την ζωή μου στην Αθήνα, εκεί οπου δουλεύω (σπίτι μου για την ώρα), δεν θυμάμαι να τρώω κατα αυτόν τον τρόπο. Άρα μάλλον φταίει η βαρεμάρα.

Τελικά τι να διαλέξω; Άγχος και βιαστικά γεύματα μικρότερης ποσότητας ή ξεκούραση και γαλήνη με μακρόοοοοσυρτα γεύματα γιγαντιαίων διαστάσεων; Και τα δύο δεν σκοτώνουν;

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Χωρίς πρόγραμμα γίνεται;

Posted on 28/07/2008. Filed under: Έφαγα πάρα πολύ, Γενικά, Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , |

Σχεδόν τίποτα…Πολλές φορές νομίζεις πως μπορείς να τα καταφέρεις απλά «κόβοντας» το ψωμί, το αλάτι, τα λάδια, το βραδινό κτλ. Όμως σύντομα αντιλαμβάνεσαι πως δέν είναι έτσι. Αν χάσεις κάτι το χάνεις απλά για λίγο.

Μετά επανέρχονται όλα τα κιλά κανονικά. Αυτό νομίζω έχει συμβεί και σ’ εμένα τώρα. Πάνω που βλέπω πως πάω καλά, μια ημέρα «αμαρτίας» με φέρνει πίσω. Σημάδι του ότι δεν αλλάζει ο μεταβολισμός, παρά μόνο τα υγρά που χάνονται, ξανάρχονται.

Έχω αρχίσει και μπαίνω σε σκέψεις. Ίσως χρειάζομαι διαιτολόγο.

ΥΓ: Μόλις έφαγα ενα τεράστιο πιάτο μακαρόνια. Από την αρχή ήξερα ότι δεν το άντεχα, αλλά τα έφαγα όλα. Μεγάλο λάθος…τώρα το καταλαβαίνω όμως που με έχει ποιάσει δύσπνοια από το πολύ φαγητό.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Όταν όλοι σου το λένε

Posted on 21/07/2008. Filed under: Δεν νιώθω καλά, Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , , , , |

Είναι πολύ άσχημο το συναίσθημα, όσο και να δηλώνεις συνηφασμένος με αυτό. Όταν έχεις πάρει κιλά (ειδικά αν έχεις πολλά φορτωμένα), όλοι σου το λένε. «Πήρες κιλά», «τρώς όλο το φαΐ σου ε;» ή «πώς έγινες έτσι;». Μερικοί δεν κρατούν καν τα προσχήματα. Τον τελευταίο καιρό το ακούω πολύ συχνά, μιας και βλέπω γνωστούς (όλοι έχουν άδειες κτλ). Σχεδόν όλοι μου το είπαν, άρα κάτι θα βλέπουν. Δεν είναι μόνο αυτοί άλλωστε , το βλέπω και στις φωτογραφίες μου από το παρελθόν.

Κοιτούσαμε οικογενειακές φωτογραφίες και ήταν πραγματικά τρομακτική η αλλαγή μου. Στεναχωρήθηκα πολύ με αυτό. Όμως νομίζω ότι με «τρόμαξε» κάπως η εικόνα μου επίσης. Έφαγα ένα γιαούρτι (σίγουρα πήγε στο στομάχι μου, γιατι δεν νοιώθω τίποτα; ) και κάθομαι εδώ, στο κλασσικό σημείο…Αυτό το σημείο νομίζω πως είναι ο σύμμαχος στο πρόβλημά μου. Πρέπει να βρω μια δουλειά εξωτερική, ή ίσως που να έρχομαι σε επαφή με κόσμο…από το γραφείο μου αυτά είναι πάντα εικονικά και είμαι διαρκώς «στρομένος» στην αναπαυτικότατη πολυθρονάρα μου. Αρρώστια…

Όλοι μου το λένε, αλλά το λέω κι εγώ. Πρέπει να αλλάξει κάτι. Δίαιτα πιο δυνατή από αύριο. Επίσης, πήρα την απόφαση…αν δεν έχω σημαντική πρόοδο μέχρι τον Σεπτέμβριο, θα κάνω δίαιτα κανονική, με διαιτολόγο. Έτσι όπως πρέπει να γίνεται. Για να δούμε…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Η επιστροφή

Posted on 18/07/2008. Filed under: Έφαγα αλλά μετάνοιωσα, Έκανα λάθος, Δεν νιώθω καλά, Εμπειρικές γνώσεις, Πήρα κιλά... | Ετικέτες: , , , |

Τις περισσότερες φορές που ταξιδεύω καταστρέφεται οποιαδήποτε προσπάθεια κάνω, σε οποιονδήποτε τομέα. Ειδικά από άποψη φαγητού, οι υπερβολές είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Μετά από αρκετές ημέρες στο χωριό μου, μπορώ να πώ οτι είμαι τυχερός που πήρα μόνο 1,6 κιλά από την τελευταία φορά. Είμαι 116,2 κιλά, σχεδόν εκεί από όπου άρχισα…

Γνωρίζω πως αυτά τα κιλά δεν είναι μόνιμα και άν προσέξω θα φύγουν αμέσως, αλλά σίγουρα με απογοητεύει το γεγονός. Σήμερα γιόρταζε και η κοπέλα μου, οπότε χθες με κέρασε φαγητό, και σήμερα έφαγα αρκετά γλυκά «εις το όνομά της». Αυτό πιθανόν να μου στοιχίσει κι άλλο.

Αυτό το σημείο είναι ένα κομβικό και συνάμα δύσκολο σημείο μιας προσπάθειας. Η πρώτη λοξοδρόμιση με τα άσχημα (πάντα) αποτελέσματά της, που μπορεί να σε κάνει να τα παρατήσεις. Δεν 8α το κάνω αυτό καθώς είμαι πολύ έμπειρος «παίκτης». Τόσα χρόνια έχω στο σβέρκο μου με δίαιτες κτλ, ξέρω πως συμπεριφέρεται το σώμα μου και γνωρίζω πως αν προσέξω θα επανέλθω. Μέχρι τότε όμως…υπομονή!

Να έχει και σασπένς!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο ρόλος του περίγυρου

Posted on 09/07/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , |

Εννοώ τον ρόλο που «παίζουν» όλοι όσοι δύναται να μας επηρρεάσουν.

Όταν είμαστε μωρά, μας ταΐζουν ασταμάτητα για να «είμαστε γερά». Φυσικά ότι μας βάλουν στο στόμα, το τρώμε. Ακόμα κι όταν δεν θέλουμε μας πιέζουν να το φάμε και μας επιβραβεύουν γι’ αυτό. Έτσι καταλήγουμε σε μωρά-«μικρούς βούδες» ή «ανθρωπάκια της Michellin».

Μεγαλώνουμε λιγάκι και τρέχουμε ασταμάτητα. Γιαγιάδες, θειάδες, μανάδες μας κυνηγούν από πίσω με το κουτάλι γιατι πρέπει να «φάμε καλά» για να αντέχουμε και να μεγαλώσουμε σωστά. Άσχετοι όσοι λένε (γιατροί και σαχλοί διατροφολόγοι) οτι κάνουν κακό ο συγγενείς όταν πιέζουν ένα παιδί να φάει…εμείς ξέρουμε..!

Αφού βρεθούμε στην εφηβεία, έχουμε ήδη «ποιάσει το νόημα». Το φαγητό κάνει καλό και πρέπει να το τρώμε όλο (να μην αφήνουμε «τη δύναμή μας»). Επίσης, ποιος τους ακούει όλους αυτούς που θα φωνάζουν αν δεν φάμε. Το κατεβάζουμε όλο και τελειώσε η υπόθεση.

Όταν ενηλικιωνόμαστε, αρχίζουν οι πρώτοι έρωτες, ίσως αν είμαστε παχιοί μας προσβάλει κάποιος και το πάρουμε προσωπικά. Ίσως αδιαφορήσουμε αφού οι δικοί μας λένε. «Με γειά μας με χαρά μας» και «έχουμε λεφτά και τρώμε καλά». Αυτό το στάδιο είναι θεωρητικά το τελευταίο στο οποίο μπορεί κάποιος να αδυνατήσει και να κρατηθεί εκει. Ο μεταβολισμός μας είναι ισχυρότατος, κα συνήθως ασχολούμαστε με πολλά ταυτόχρονα. Επίσης το πιο σημαντικό από όλα είναι οτι επιτέλους είμαστε λίγο πιο μακριά από το σπίτι «με τα πολλά φαγητά».

Μεγαλώνοντας όλα έχουν πάρει το δρόμο τους. Αν περάσουν τα χρόνια ξεφωρτονόμαστε όλο και πιο δύσκολο τα κιλά μας. Ίσως κάνουμε κάποια σχέση και επαναπαυθούμε, ίσως απλά αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση αφού είναι πολύ πιο επώδυνο το να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε.

Εδώ που τα λέμε, μια σταθερή σχέση είναι πολλές φορές «καταστροφική». Συνηθίζεις τον άλλοο και επαναπαύεσαι (όπως προανέφερα). Επίσης, οι πιο πολλές βόλτες στην αρχή (αλλά και στη συνέχεια φυσικά) είναι για φαγητό. Φυσικά χωρίς τσιγκουνιές (επίδειξη κτλ) και οπωσδήποτε με συνοδεία γλυκού στη συνέχεια (αυτές οι κοπέλες με τις υπογλυκεμίες που εφευρίσκουν τα κάνουν όλα!) για τη λιγούρα. Φυσικά, όταν αρχίσει το ξεχείλωμα, κοιτάς τις φωτογραφίες από «τότε που γνωριστήκατε» και φρικάρεις με την υπερβολική και απελπιστική διαφορά.

Ο ρόλος του περίγυρου είναι πολύ σημαντικός. Μπορεί να σε βοηθήσει ή να σε σπρώξει στον κατήφορο. Πρέπει φυσικά να έχεις τις δικές σου αντιστάσεις. Πολλές φορές όμως αυτές κάμπτονται και τότε αρχίζουν τα προβλήματα…και τότε αρχίζει ο ρόλος του γύρου, του ψωμιού, της σάλτσας και της τηγανιτής πατάτας…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...