Συμβουλές

Ο καφές ξαναγυρνά

Posted on 18/02/2009. Filed under: Γενικά, Συμβουλές, Uncategorized |

Τον τελευταίο καιρό έχω κάνει αρκετές προσπάθειες να κόψω ή έστω να περιορίσω τους καφέδες που πίνω. Με πειράζουν στο στομάχι και καμιά φορά τρέμουν τα χέρια μου. Σίγουρα δεν κάνουν καλό. Ο φόρτος εργασίας μου όμως δεν μου το επιτρέπει αυτό εύκολα.Έτσι σιγά-σιγά αποφάσισα να πίνω λίγο καφέ.
Τον τελευταίο καιρό έχω επανηλειμένα αναφέρει το ότι δουλεύω ασταμάτητα. Λόγο του προβλήματός μου, αναγκάζομαι να πίνω 1-2 καφέδες καθημερινά. Για να περιορίσω την «καταστροφή» αρκετό καιρό τώρα έπινα ελληνικό καφέ (είναι και ο αγαπημένος μου!). Όμως πλέον δεν με κρατάει σε εγρήγορση, θέλω κάτι πιο δυνατό. Φραπέ καλωσήρθες…
Σίγουρα είναι πολύ πιο δυνατός, φτάνει να προσέχεις να έχεις το στομάχι σου γεμάτο, γιατί αλλιώς «χτυπάει». Προσοχή όμως σε όσους πίνουν τέτοιο καφέ σε σταθερή βάση. Προτιμήστε κάτι πιο ελαφρύ.
Εγώ πίνω πλέον έναν φραπέ και έναν ελληνικό. Ελπίζω να μην το πληρώσω!
Εσείς τι καφέ πίνετε;

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 3 Σχόλια )

Όταν το μόνο που σε «σώζει» είναι να φας

Posted on 12/02/2009. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές |

Δεν το έχετε νιώσει ποτέ; Να νομίζεις ότι το μόνο που θα σε κάνει ευτυχισμένο εκείνη την στιγμή είναι να φάς. Έτσι νιώθω τώρα, μετά από ώρες δουλειάς, με κακή διάθεση λόγο κούρασης και με πείνα που με κυριεύει (τι να σου κάνει ένα φτωχό σπανακόριζο…).
Είναι η στιγμή που θα πρέπει να δείξω αυτοσυγκράτηση. Η στιγμή κατά την οποία όλα κρίνονται για το αν θα καταφέρεις τελικά να κάνεις σωστή δίαιτα ή θα πέσει η προσπάθειά σου στο κενό και θα τα παρατήσεις όλα (ε..από αύριο δίαιτα – που ποτέ δεν γίνεται). Αν το έχετε νιώσει κάντε ότι θα κάνω κι εγώ. Ένα ποτήρι νερό και κουράγιο…(το βράδυ γιαούρτι και αηδίες…). Κουράγιο μας!!!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

Blogάροντας από τη δουλειά

Posted on 12/02/2009. Filed under: Συμβουλές |

Ναι, αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο χώρο εργασίας μου και κάνω post. Χάρη στο καταπληκτικό addon του firefox «ScribeFire»! Πλέον μπορώ να γράφω πολύ πιο εύκολα τη στιγμή που το σκέφτομαι χωρίς να χρειάζεται να κάνω login και να περιηγούμαι στα ατέλειωτα menu του wordpress! Όσοι δουλεύετε και blogάρετε ταυτόχρονα δοκιμάστε το!
Θα είμαστε πολύ πιο συχνά μαζί!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Πόσο αντέχεις τη δίαιτα;

Posted on 18/11/2008. Filed under: Γενικά, Συμβουλές | Ετικέτες: , , |

Έχω περάσει το 10% της ζωής μου κάνοντας δίαιτα. Ναι, δεν είναι υπερβολή. Είμαι 28 χρονών και θυμάμαι κάπου 2 χρόνια να κάνω δίατα. Το μεγαλύτερο διάστημα που πέρασα έτσι ήταν για 6 μήνες συνεχόμενα. Αυτή τη στιγμή έχω περάσει 2 μήνες ήδη σε δίαιτα, έχοντας χάσει αρκετά κιλά (ευτυχώς). Σε αυτό το σημείο όμως νιώθω την αναμενόμενη κούραση που προκύπτει απο την τεχνιτή ρουτίνα που προκαλεί η συνήθεια του να κοιτάς κάθε μέρα ένα χαρτί για το τί θα φας. Απο τη μία σε ξεκουράζει γιατι δεν μπαίνεις σε πειρασμό να φάς κάτι νέο και δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι κάθε μέρα τι θα φας (φανταστείτε να ξέρατε κάθε πρωί τι ακριβώς θα φορέσετε, δεν θα ήταν πιο εύκολο;) αλλά απο την άλλη σε κουράζει η επανάληψη της χρυσής τριάδας ψάρι-κοτόπουλο-πρασινάδα που καταδυναστεύει κάθε είδους δίαιτα.

Πόσο μπορεί να αντέξει κάποιος συνεχώς τη δίατα…; Εγώ προσωπικά αντέχω, γιατι έχω βάλει στόχο και θέλω να τον πετύχω. Το ίδιο να κάνετε κι εσείς. Σε οποιονδήποτε πειρασμό να λέτε όχι! Να μην αποφεύγετε όμως να έχετε πειρασμούς! Κάθε άλλο! Κάθε φορά που βλέπετε κάποιον να καταβροχθίζει ένα σουβλάκι μπροστά στα μάτια σας, μαζεύετε «πόντους» ανοχής σε πειρασμό! Όταν όλοι τρώνε πίτσα ή παγωτό κι εσύ…το φρούτο σου…όταν περάσει αυτό θα νιώθεις μεγάλη ικανοποίηση!

Στο θέμα μας πάλι…(πολύ εύκολα ξεφεύγω!). Σε δυό ημέρες από σήμερα αρχίζω μια νέα δίαιτα, σε διαιτολόγο. Αποφάσισα λοιπόν να σπάσω λίγο τη ρουτίνα μου αφήνοντας στον εαυτό μου αυτές τις ημέρες κενές! να φάω ότι με ευχαριστεί! Φυσικά ότι και να θέλω, το στομάχι μου δεν αντέχει να κατεβάσει όλες αυτές τις ποσότητες που κατέβαζε παλιά! Οπότε, ελπίζω ότι δεν θα μου κοστίσει! Θα μάθετε νέα μου για τη συνέχεις της προσπάθειας σύντομα. Τα κιλά μου δεν τα ξέρω αυτή τη στιγμή γιατί έχω μέρες να ζυγιστώ, όμως δεν έχω πάρει, ίσως έχασα κιόλας. Θα δείξει!

Με το κεφάλι ψηλά λοιπόν για μια νέα συνέχεια αρχή! Τους χαιρετισμούς μου σε όλους!

Κώστας

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 6 Σχόλια )

Τα φράγματα είναι για να πέφτουν

Posted on 26/09/2008. Filed under: Έχασα κιλά!, Νιώθω καλά, Συμβουλές | Ετικέτες: , |

Έγινε κι αυτό! Μου φαινόταν δύσκολο, αλλά τα κατάφερα καλά. 109,5 κιλά! Έπεσε το φράγμα των 110 κιλών! Αυτό φυσικά με γεμίζει αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια, αλλά και σιγουριά!

Μου κάνουν παντελόνια που είχα ξεγράψει, πουκάμισα που ήταν «τεντωμένα» πάνω μου τώρα είναι άνετα! Έίναι πολύ ωραία η αίσθηση του να χάνεις κιλά! Έχω ακόμα φυσικά αρκετό δρόμο αλλά καθώς φαίνεται μπορώ να ανταπεξέλθω!

Σε αυτό βοήθησαν κι άλλοι παράγοντες (εκτός της δίαιτας). Εργάζομαι σε μια εταιρεία. Δεν κάνω εκεί κάτι το σπουδαίο από γυμναστική, κάθε άλλο μάλιστα, προγραμματιστής είμαι. Όμως κάθε πρωί πηγαίνω με τη συγκοινωνία εκεί, περπατώντας τουλάχιστον 15 λεπτά! Στην αρχή κουραζόμουν αρκετά, όμως τώρα μου αρέσει! Σήμερα συγκεκριμένα περπάτησα από το μετρό τη Ομόνοιας μέχρι την πλατεία Εξαρχείων και μετά πήγα στο μετρό σο Πανεπιστήμιο! Η διαδρομή είναι μικρή στο χάρτη αλλά μεγάλη στο σώμα…ειδικά όταν κουβαλάς ένα laptop με συμπράγκαλα συνολικού βάρους 8 κιλών, και 4 τσάντες με βιβλία και διάφορα (ε, γιατί πήγα στη Στουρνάρη λέτε;). Ίδρωσα αλλά άξιζε!

Δοκιμάστε το! Αν γίνει η αρχή τότε είναι πιο εύκολο!!! Κουράγιο!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Το σώμα κάνει χάρες…αλλά και τιμωρεί!

Posted on 16/09/2008. Filed under: Έχασα κιλά!, Έκανα λάθος, Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές | Ετικέτες: , , |

Δυο ημέρες τώρα δεν κατάφερα να κρατήσω με μεγάλη ακρίβεια τη διατροφή μου. Δεν πρόλαβα να φάω πρωινό σωστό (έφαγα το 1/4) και το βράδυ έφαγα δύο φρούτα παραπάνω. Συνήθως όταν κάνεις κάτι στραβό πρέπει να προσέξεις για να επέλθει ομαλά ισορροπία και να μην σου κοστίσει. Μέσα μου ένιωθα (πιθανόν η ιδέα μου) ότι λογικά θα έχω πάρει κάποια κιλά (ή γραμμάρια έστω!).

Η ζυγαριά (thanks God!) είχε αντίθετη γνώμη! 111,5 κιλά! Όχι μόνο δεν πήρα, αλλά έχασα! Φυσικά δεν είμα αφελής για να πιστέψω οτι αυτό έγινε επειδή μείωσα το πρωινό. Είναι πολύ σημαντικό γεύμα και πρέπει να το τρώμε! Άλλωστε διαβάστε τι λέει ο φίλος Θοδωρής στο «No Time For Breakfast«. Πιστεύω οτι τα λάθη απλά ήταν πολύ μικρά για να μου κοστίσει.

Εμπειρικά γνωρίζω πως αν αυτή τη στιγμή σκεφτώ οτι «έχω πάρει φόρα» και αρχίσω να τρώω, θα πάρω πολλαπλάσια κιλά πίσω! Το σώμα μας, κάνει παιχνίδια…αλλά και χάρες! Μας αφήνει να «κλέψουμε», αλλα για λίγο, και αν πάμε να το εκμεταλευτούμε μας τιμωρεί!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το μάτι το αχόρταγο

Posted on 22/08/2008. Filed under: Θα σκάσω, Συμβουλές | Ετικέτες: , , |

Καλά το λένε οι παλιοί, κάτι ξέρουν. «Το μάτι είναι αχόρταγο»!

Σήμερα πήγα σε μεξικάνικο εστιατόριο με την κοπέλα μου. Είχα καιρό να την «κυκλοφορήσω» και έτσι πήγαμε κάπου καλά. Είμαστε σχετικά θαμώνες εκεί (πόσο συχνά μπορεί να τρώει κάποιος μεξικάνικο – εκτός των μεξικάνων) οπότε ξέραμε πάνω κάτω τις (τεράστιες) μερίδες και τις γεύσεις.

Οταν ήρθε η στιγμή της παραγγελίας άφησα την κοπέλα μου να αποφασίσει και για τους δυο. Άλλωστε πάντα πέρναμε κάτι από κοινού (είπαμε, γιγαντιαίες μερίδες). Πήραμε μια σαλάτα, ένα κυρίως πιάτο και…επέμενε να πάρουμε και κάτι ακόμα αφού όπως είπε «πεινάω πολύ, μια μερίδα θα την φάω μόνη μου». Εγώ προσπάθησα να της θυμίσω πόσο μεγάλα πιάτα φέρνουν και ίσως έπρεπε να παραγγείλουμε λιγότερα. Τελικά δεν την έπεισα και πήραμε και μια μερίδα nachos και ένα μπουκάλι κρασί.

Πρώτα ήρθαν τα nachos. Αρχίσαμε να τα «τακτοποιούμε». Έπειτα ήρθε η σαλάτα και πέσαμε με τα μούτρα σε αυτή. Σημείωση: στα μεξικάνικα δεν έχει ψωμί, μα πως την παλεύουν αυτοί οι άνθρωποι; Με τέτοιες ποσότητες όμως…

Κάπου στην στιγμή που η σαλάτα πλησίαζε στη μέση και το side order μας τελείωνε είχα ήδη αρχίσει να ζορίζομαι. Την κοίταξα. Με κοίταξε. Την ρώτησα πως είναι…είχε σκάσει! Και είχαμε ακόμη μια πελώρια μερίδα! Δεν προλάβαμε να την ακυρώσουμε, οπότε μας την έφεραν σε όλο της το μεγαλείο. Μισό κοτόπουλο μαριναρισμένο με κρεμμύδια, λιωμένο τυρί από πάνω, πολλές πατάτες και ρύζι. Με το που το είδα ένιωσα τα καμπανάκια της χοληστερίνης μου να χτυπάνε κόκκινο. Δεν θα άντεχα ούτε μπουκιά. Το ίδιο και η κοπέλα μου.

Τελικά το μάτι είναι αχόρταγο και αυτό κοστίζει. Και στην υγεία και στο πορτοφόλι. Το δεύτερο δεν πειράζει, αλλά το πρώτο είναι πολύ σημαντικό! Όπου κι αν είμαστε πρέπει να προσέχουμε να επιλέγουμε σωστές ποσότητες φαγητού και καλούς συνδυασμούς αυτών! Ευτυχώς, εγώ εντόπισα εξ αρχής το λάθος! Υποχώρησα βέβαια όπως κάνουν μπροστά σε μια κοπέλα (η οποία κατεβάζει απίστευτες ποσότητες χωρίς να την επηρρεάζουν – τα νεύρα μου), αλλά ήμουν σίγουρος οτι ήταν μεγάλη η παραγγελία. Καλό σημάδι αυτό! Πρέπει να καταφέρω να το συνηθίσω!

Είμαι σε καλό (θεωρητικό όμως) δρόμο!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Ο ρόλος του περίγυρου

Posted on 09/07/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , |

Εννοώ τον ρόλο που «παίζουν» όλοι όσοι δύναται να μας επηρρεάσουν.

Όταν είμαστε μωρά, μας ταΐζουν ασταμάτητα για να «είμαστε γερά». Φυσικά ότι μας βάλουν στο στόμα, το τρώμε. Ακόμα κι όταν δεν θέλουμε μας πιέζουν να το φάμε και μας επιβραβεύουν γι’ αυτό. Έτσι καταλήγουμε σε μωρά-«μικρούς βούδες» ή «ανθρωπάκια της Michellin».

Μεγαλώνουμε λιγάκι και τρέχουμε ασταμάτητα. Γιαγιάδες, θειάδες, μανάδες μας κυνηγούν από πίσω με το κουτάλι γιατι πρέπει να «φάμε καλά» για να αντέχουμε και να μεγαλώσουμε σωστά. Άσχετοι όσοι λένε (γιατροί και σαχλοί διατροφολόγοι) οτι κάνουν κακό ο συγγενείς όταν πιέζουν ένα παιδί να φάει…εμείς ξέρουμε..!

Αφού βρεθούμε στην εφηβεία, έχουμε ήδη «ποιάσει το νόημα». Το φαγητό κάνει καλό και πρέπει να το τρώμε όλο (να μην αφήνουμε «τη δύναμή μας»). Επίσης, ποιος τους ακούει όλους αυτούς που θα φωνάζουν αν δεν φάμε. Το κατεβάζουμε όλο και τελειώσε η υπόθεση.

Όταν ενηλικιωνόμαστε, αρχίζουν οι πρώτοι έρωτες, ίσως αν είμαστε παχιοί μας προσβάλει κάποιος και το πάρουμε προσωπικά. Ίσως αδιαφορήσουμε αφού οι δικοί μας λένε. «Με γειά μας με χαρά μας» και «έχουμε λεφτά και τρώμε καλά». Αυτό το στάδιο είναι θεωρητικά το τελευταίο στο οποίο μπορεί κάποιος να αδυνατήσει και να κρατηθεί εκει. Ο μεταβολισμός μας είναι ισχυρότατος, κα συνήθως ασχολούμαστε με πολλά ταυτόχρονα. Επίσης το πιο σημαντικό από όλα είναι οτι επιτέλους είμαστε λίγο πιο μακριά από το σπίτι «με τα πολλά φαγητά».

Μεγαλώνοντας όλα έχουν πάρει το δρόμο τους. Αν περάσουν τα χρόνια ξεφωρτονόμαστε όλο και πιο δύσκολο τα κιλά μας. Ίσως κάνουμε κάποια σχέση και επαναπαυθούμε, ίσως απλά αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση αφού είναι πολύ πιο επώδυνο το να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε.

Εδώ που τα λέμε, μια σταθερή σχέση είναι πολλές φορές «καταστροφική». Συνηθίζεις τον άλλοο και επαναπαύεσαι (όπως προανέφερα). Επίσης, οι πιο πολλές βόλτες στην αρχή (αλλά και στη συνέχεια φυσικά) είναι για φαγητό. Φυσικά χωρίς τσιγκουνιές (επίδειξη κτλ) και οπωσδήποτε με συνοδεία γλυκού στη συνέχεια (αυτές οι κοπέλες με τις υπογλυκεμίες που εφευρίσκουν τα κάνουν όλα!) για τη λιγούρα. Φυσικά, όταν αρχίσει το ξεχείλωμα, κοιτάς τις φωτογραφίες από «τότε που γνωριστήκατε» και φρικάρεις με την υπερβολική και απελπιστική διαφορά.

Ο ρόλος του περίγυρου είναι πολύ σημαντικός. Μπορεί να σε βοηθήσει ή να σε σπρώξει στον κατήφορο. Πρέπει φυσικά να έχεις τις δικές σου αντιστάσεις. Πολλές φορές όμως αυτές κάμπτονται και τότε αρχίζουν τα προβλήματα…και τότε αρχίζει ο ρόλος του γύρου, του ψωμιού, της σάλτσας και της τηγανιτής πατάτας…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Τα Σαββατοκύριακα

Posted on 06/07/2008. Filed under: Έφαγα αλλά μετάνοιωσα, Έκανα λάθος, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , , |

Πάντοτε πίστευα ότι τα Σαββατοκύριακα έπρεπε να ήταν μαζεμένα κάπου όλα μαζί. Να δουλεύαμε δηλαδή σερί 4-5 μήνες και μετά 1-2 μήνες να ήταν Σαββατοκύριακα. Κάθετί που κάνουμε μέσα στην εβδομάδα επηρρεάζεται από την ύπαρξή τους. Την Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα που προσπαθούμε να «συμμαζέψουμε» όλες τις «αταξίες» του «ΣΚ». Την Τρίτη «δεν την παλεύουμε» γιατί αργεί το ΣΚ, την Τετάρτη το έχουμε πάρει απόφαση και αρχίζουμε και είμαστε αποδοτικοί, την Πέμπτη είμαστε στο αποκορύφωμα της αποδοτικότητας…και την Παρασκευή σκεφτόμαστε ότι ήρθε το ΣΚ. 2 με 2,5 ημέρες μπορούμε να κάνουμε αναπόσπαστοι ότι θέλουμε.

Τα παραπάνω ισχύουν για τη δουλειά αλλά και για οτιδήποτε άλλο επηρρεάζεται από «διαλείμματα». Καλή ώρα μια δίαιτα. Ενώ όλα πάνε καλά τις καθημερινές, έρχεται το Σαββατοκύριακο και τα ισοπεδώνει όλα. Μετά την βαρύγδουπη εισαγωγή μου, πιστεύω πως δεν χρίζει αναλύσεως το τι έκανα τις προηγούμενες 2 ημέρες…

Είναι αδυναμία μου, το ξέρω, όμως είναι πραγματικά δύσκολο να ελέγξεις τους πειρασμούς. Άν το καταφέρεις, τότε έχεις κάνει τεράστια πρόοδο. Όμως σίγουρα, αν «το είχες» δεν θα έφτανες ποτέ σε σημείο να χρειαστεί να προσπαθήσεις. Αν μπορούσα να ελέγξω το πως με επηρρεάζει ένας γευστικό πειρασμός, δεν θα ήμουν παχύς. Σωστά;

Προσπαθώ να προσπεράσω τις ατυχείς στιγμές (φαγητό στο Παλατάκι, παγωτό, άπειρο ψωμί και αναψυκτικά και ξάπλα…) και να επικεντρωθώ στον περιορισμό των «ζημιών». Θα το έλεγα «διαχείριση πανικού». Είμαι καλός σε αυτό, αφού συχνά βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση…

Δεν θα ασχοληθώ ακόμη με τη ζυγαριά, καθώς γνωρίζω πως εφόσον δεν έχω διατηρήσει σταθερό το πρόγραμμά μου, θα εχει σίγουρα διαταραχθεί η πραγματικότητα στα κιλά μου και δεν θέλω να απογοητευθώ από μια ατυχή μέτρηση. Θα περιμένω μερικές ημέρες προσέχοντας (συνεχίζοντας από εκεί που ήμουν πρίν το «καταραμένο» ΣΚ) τη διατροφή μου. Ώχ…Δευτέρα πάλι αύριο…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 3 Σχόλια )

Τα ψυχολογικά όρια

Posted on 04/07/2008. Filed under: Έχασα κιλά!, Εμπειρικές γνώσεις, Νιώθω καλά, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , |

Σήμερα έσπασα ένα φράγμα. Ένα «ψυχολογικό όριο». Το πρωινό μου ζύγισμα έδειξε κάτι το οποίο διεσθανόμουν. Ήμουν 114,6 κιλά! Σχεδόν 2 κιλά κάτω από εκεί οπου πρωτοξεκίνησα. Το ένιωθα στο σώμα μου και τα ρούχα μου. Ένιωσα οτι άξιζε τον κόπο η προσπάθεια που έκανα όλο αυτό τον καιρό. Και μου δίνει το έναυσμα και το κουράγιο για τη συνέχεια.

Πόσο σημαντικό ήταν αυτό το ψυχολογικό όριο το οποίο πέρασα; Πάρα πολύ! Είναι σημαντικό όταν έχεις πολλά κιλά να χάσεις και η πορεία που πρέπει να ακολουθήσει είναι μεγάλη, να βάζεις βραχυπρόθεσμους στόχους, τους οποίους πετυχαίνοντας νιώθεις καλύτερα. Αρχικός μου στόχος ήταν να κατέβω κάτω από τα 115 κιλά! Και το πέτυχα! Αυτό μου δίνει ελπίδα και σιγουριά ότι όντως μπορώ να το κάνω! Ο επόμενος στόχος μου είναι να βρεθώ κάτω από τα 110 κιλά. Ελπίζω πως αν αποκτήσω «ρυθμό», αυτό δεν θα αργήσει να έρθει. Τότε θα έχω κάνει ένα μεγάλο βήμα και μια σημαντική αρχή.

Είναι θέμα ψυχολογίας!

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 1 so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...