Τρώς από βαρεμάρα;

Posted on 14/08/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , , , , |

Μερικές φορές συμβαίνει κι αυτό. Τουλάχιστον σε εμένα…

Βρίσκομαι στο χωριό μου στην Εύβοια εδώ και 1 εβδομάδα. Εδώ δεν έχω καμιά παρέα, παρά κάθομαι και ξεκουράζομαι μόνος (με τους γονείς μου που αδιάκοπα ασχολούνται με χωράφια κτλ). Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά συνήθως μετά από 2-3 ημέρες κουράζομαι, βαριέμαι. Η κατάσταση σώζεται με μερικές βόλτες, άντε και κανένα μπάνιο.

Όταν όμως  η κούραση (ναι, κουράζεσαι ακόμα κι αν κάθεσαι!) γίνεται αφόρητη, τί μπορείς να κάνεις; Προσωπικά αυτή η κατάσταση με οδηγεί στο να φάω πολλές φορές, κυρίως το βράδυ. Είναι καλοκαίρι άλλωστε και για εμένα δεν υπάρχει τίποτα πιο νόστιμο από τις ντομάτες του κήπου μου, τυράκι ντόπιο, λαδάκι παραγωγής και ψωμί ζυμωτό. Τέλεια σαλάτα και αξεπέραστη για…παπάρες (με το συμπάθειο). Αυτό σημαίνει τουλάχιστον 3-4 φέτες ψωμί (κανόε – καγιάκ), 2-3 φέτες τυρί (στο μέγεθος της Σαλαμίνας) και 2-3 ντομάτες (σαν τις κολοκύθες για το halloween). Φυσικά αναψυκτικό ή μπύρα πάνε «κουτί» μέσα στη ζέστη!

Από τις λίγες και ασθενικές μου γνώσεις περί θερμίδων, μπορώ πρόχειρα να υπολογίσω πως αυτό το βραδυνό πρέπει να είναι περίπου 1500 θερμίδες. Όσες θα έπρεπε να λαμβάνω διάσπαρτες όλη την ημερα, ειδικά τώρα που ΜΟΝΟ κάθομαι. Καταστροφή λοιπόν.

Είναι αλήθεια λοιπόν, δεν μπορείς να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα. Πρέπει με κάτι να ασχολείσαι, αλλιώς τρώς! Εγώ τουλάχιστον.

Σκεπτόμενος την ζωή μου στην Αθήνα, εκεί οπου δουλεύω (σπίτι μου για την ώρα), δεν θυμάμαι να τρώω κατα αυτόν τον τρόπο. Άρα μάλλον φταίει η βαρεμάρα.

Τελικά τι να διαλέξω; Άγχος και βιαστικά γεύματα μικρότερης ποσότητας ή ξεκούραση και γαλήνη με μακρόοοοοσυρτα γεύματα γιγαντιαίων διαστάσεων; Και τα δύο δεν σκοτώνουν;

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...