Τρώς από βαρεμάρα;

Posted on 14/08/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις | Ετικέτες: , , , , , |

Μερικές φορές συμβαίνει κι αυτό. Τουλάχιστον σε εμένα…

Βρίσκομαι στο χωριό μου στην Εύβοια εδώ και 1 εβδομάδα. Εδώ δεν έχω καμιά παρέα, παρά κάθομαι και ξεκουράζομαι μόνος (με τους γονείς μου που αδιάκοπα ασχολούνται με χωράφια κτλ). Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά συνήθως μετά από 2-3 ημέρες κουράζομαι, βαριέμαι. Η κατάσταση σώζεται με μερικές βόλτες, άντε και κανένα μπάνιο.

Όταν όμως  η κούραση (ναι, κουράζεσαι ακόμα κι αν κάθεσαι!) γίνεται αφόρητη, τί μπορείς να κάνεις; Προσωπικά αυτή η κατάσταση με οδηγεί στο να φάω πολλές φορές, κυρίως το βράδυ. Είναι καλοκαίρι άλλωστε και για εμένα δεν υπάρχει τίποτα πιο νόστιμο από τις ντομάτες του κήπου μου, τυράκι ντόπιο, λαδάκι παραγωγής και ψωμί ζυμωτό. Τέλεια σαλάτα και αξεπέραστη για…παπάρες (με το συμπάθειο). Αυτό σημαίνει τουλάχιστον 3-4 φέτες ψωμί (κανόε – καγιάκ), 2-3 φέτες τυρί (στο μέγεθος της Σαλαμίνας) και 2-3 ντομάτες (σαν τις κολοκύθες για το halloween). Φυσικά αναψυκτικό ή μπύρα πάνε «κουτί» μέσα στη ζέστη!

Από τις λίγες και ασθενικές μου γνώσεις περί θερμίδων, μπορώ πρόχειρα να υπολογίσω πως αυτό το βραδυνό πρέπει να είναι περίπου 1500 θερμίδες. Όσες θα έπρεπε να λαμβάνω διάσπαρτες όλη την ημερα, ειδικά τώρα που ΜΟΝΟ κάθομαι. Καταστροφή λοιπόν.

Είναι αλήθεια λοιπόν, δεν μπορείς να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα. Πρέπει με κάτι να ασχολείσαι, αλλιώς τρώς! Εγώ τουλάχιστον.

Σκεπτόμενος την ζωή μου στην Αθήνα, εκεί οπου δουλεύω (σπίτι μου για την ώρα), δεν θυμάμαι να τρώω κατα αυτόν τον τρόπο. Άρα μάλλον φταίει η βαρεμάρα.

Τελικά τι να διαλέξω; Άγχος και βιαστικά γεύματα μικρότερης ποσότητας ή ξεκούραση και γαλήνη με μακρόοοοοσυρτα γεύματα γιγαντιαίων διαστάσεων; Και τα δύο δεν σκοτώνουν;

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Το βραδινό

Posted on 24/06/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές, Uncategorized | Ετικέτες: , , , , |

Το βραδινό φαγητό είναι αναμφίβολα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι μιας δίαιτας. Ο κανόνας (εμπειρικός) λέει οτι το πρωί φάε όσο θές, το μεσημέρι φάε καλά και το βράδυ τίποτα.  «Το πρωί να τρως σαν βασιλιάς, το μεσημέρι σαν άρχοντας και το βράδυ σαν δούλος«! Σοφοί οι παλιοί που τα λέγανε αυτά!

Είναι πολύ δύσκολο να γίνει όμως αυτό. Συνήθως όπως τρέχουμε, αναγκαζόμαστε να κάνουμε το αντίθετο. Τρώμε (και άν) στο πόδι το πρωί για να προλάβουμε να φύγουμε στην ώρα μας για την δουλειά, το μεσημέρι συνήθως δεν είμαστε σπίτι ή αν έχουμε γυρίσει κοιμόμαστε αφού φάμε κάτι γρήγορο (και ανθυγιεινό) και το βράδυ τρώμε για τα καλά! Αν παραγγείλουμε (καλοκαιράκι τώρα, ποιος κάθετε να μαγειρέψει) τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα! Άλλωστε όποιος παραγγέλνει παίρνει συνήθως σουβλάκια, πίτσα ή άντε καμιά μακαρονάδα. Αν έχει τύψεις παίρνει και σαλάτα για το «ξεκάρφωμα» (την οποία θα μπορούσε να κόψει και σπίτι του). Φυσικά στο «πακέτο» πάει και το αναψυκτικό.

Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι οτι κάθε φορά που παίρνω κάτι έχω πολύ όρεξη να το φάω, όταν το τρώω έχω λίγες τύψεις και όταν τελειώσω ορκίζομαι οτι δεν θα το ξανακάνω. Αυτό βέβαια ποτέ δεν συμβαίνει…και την επόμενη φορά πάλι το ίδιο θα γίνει…

Έχουμε στο μυαλό μας οτι το βραδυνό δεν πρέπει να το τρώμε «πλούσιο», όμως δεν ξέρουμε το γιατί. Το βράδυ, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, οι λειτουργίες του οργανισμού μας «πέφτουν» στο ρελαντί. Το ίδιο και της καρδιάς και του στομάχου. Οπότε η πέψη γίνεται πιο δύσκολη, ειδικά αν ξαπλώσουμε μετά. Άρα τα πιο πολλά από τα φαγώσιμα (τα οποία είναι ήδη ανθυγιεινά) γίνονται καθαρά λίπος. Το πρωί ξυπνάμε μια χαρά και σκεφτόμαστε οτι «εντάξει, δεν έφαγα πολύ το βράδυ». Μεγάλο λάθος…

Το βράδυ πρέπει απλά να τρώμε κάτι μικρό και με λίγες θερμίδες και λιπαρά. Πιθανόν φρούτα θα έλεγα. Με ένα γιαούρτι (πως με νευριάζει να μου το λένε αυτό!!!) ίσως. Όσες φορές το έκανα αυτό και έφαγα λίγο, το πρωί ένιωθα υπέροχα. Πρέπει να πείσω τον εαυτό μου να μου γίνει αυτό συνήθεια…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 3 Σχόλια )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...