Η επιστροφή

Posted on 21/08/2008. Filed under: Έμεινα στάσιμος... | Ετικέτες: , , |

Επιστροφή στην Αθήνα. Μετά απο 2 εβδομάδες διακοπών πίσω στο σπίτι. Όλα τώρα αρχίζουν. Οι δικαιολογίες εκλείπουν σιγά σιγά. Πρέπει να συγκεντρωθώ στο στόχο μου.

Αυτό τον καιρό ψάχνω για δουλειά. Αν τα καταφέρω πιστεύω οτι οι πιθανότητες να τα καταφέρω αυξάνονται. Δεν ζυγίστηκα ακόμη, αλλά νιώθω μια στασιμότητα. Συνήθως πέφτω μέσα. Θα δω από αύριο. Επίσης, κάθε φορά που λείπω για καιρό και έρχομαι σπίτι μου ξανά, νιώθω πως δεν τρώω κανονικά, έχω βγει από το πρόγραμμά μου. Άρα υπομονή.

Καλή αρχή σε όσους επίσης επέστρεψαν και καλή συνέχεια σε όσους αρχίζουν τώρα τις διακοπές τους! Έχει ακόμη το καλοκαίρι!

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η πρώτη ημέρα

Posted on 24/06/2008. Filed under: Έφαγα αλλά μετάνοιωσα | Ετικέτες: , , , , , |

Σήμερα έκανα αυτή τη σημαντική αρχή για τη δίαιτά μου και την υγεία μου. Επειδή όπως καταλαβαίνετε έχω κάνει πολλές φορές δίαιτα, προσπαθώ να μην το σκέφτομαι. Και αποφάσισα να κάνω μια δίαιτα η οποία δεν θα φανεί έτσι. Θα προσπαθήσω αρχικά να ξεχάσω οτι πρέπει να το κάνω αυτό και δεν θα κόψω με το μαχαίρι όλες μου τις συνήθειες, οπότε δεν θα βαρεθώ εύκολα.

Μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι δεν είναι πολύ καλή περίοδος για τους ειδικούς για δίαιτες. Είναι όμως για αδυνάτισμα! Πώς συμβαίνει αυτό; Το καλοκαίρι ιδρώνουμε πολύ, άρα πίνουμε πιο πολύ νερό! Αυτό είναι η αρχή. Άλλωστε όλοι οι διαιτολόγοι συνιστούν να πίνουμε 8 ποτήρια νερό κάθε μέρα. Το χειμώνα αυτό είναι αδύνατον, αλλά το καλοκαίρι…είναι επίσης αδύνατον…να πιεις τόσο λίγο!!!

Επίσης για κάποιον λόγο (ίσως επειδή τα ρούχα είναι πιο στενά και μαρτυριάρικα και βλέπουμε τα χάλια μας) η όρεξή μας είναι λιγότερη. Αλλά από την άλλη μεριά, οι βόλτες μας είναι περισσότερες. Και τα γλυκά το ίδιο, ιδίως τα παγωτά. Χμμμ. Σκούρα τα πράγματα…

ΣουβλάκιαΣήμερα κατάφερα κάτι που δεν μπορώ πολύ καιρό τώρα. Έφαγα μόνο όσο έπρεπε, καθόλου περισσότερο. Όταν τελείωσα το φαγητό μου, ένιωσα την ανάγκη να φάω το κάτι παραπάνω (αυτό που μετανιώνεις πάντα μετά) αλλά δεν το έκανα. Και ένιωσα υπέροχα…Φυσικά ήταν δύσκολο να αντισταθώ, όμως έγινε. Μετά από 15-20 λεπτά ένιωσα κορεσμό και το είχα ξεχάσει! Το φαγητό μας ήταν σπιτικά σουβλάκια. Πίττες ψημένες, μια σως της αδερφής μου, ντομάτα, πατάτες τηγανιτές και μπιφτέκια. Έφαγα 3. Η αδερφή μου ζορίστικε και μου πρότεινε να φάω εγώ το τρίτο της, πράγμα το οποίο ήθελα πάρα πολύ. Αλλά αντιστάθηκα.

Το απόγευμα όμως ήρθε η κοπέλα μου (καταφέρνω να έχω και κοπέλα, ποιος τη χάρη μου) και έκατσε να φάει. Φυσικά εγώ, ως καλός σύντροφος της έκανα παρέα. Κάποια στιγμή όμως δεν μπορούσε να φάει άλλο…και μου έδωσε μισό σουβλάκι. Εκεί γκρεμίστηκε η προσπάθειά μου. Έφαγα αυτό και μισό ακόμα. Μετά ένιωθα το στομάχι μου σκασμένο, αφού δεν είχα καταφέρει να χωνέψω από πριν. Μετάνοιωσα για αυτό την ώρα εκείνη.

Το βράδυ, ήρθε η μητέρα μου από το χωριό που είχε πάει. το Σαββατοκύριακο είχε γενέθλια οπότε την πήραμε μια τούρτα για να γιορτάσουμε. Τούρτα παγωτό. Έφαγα ένα κομμάτι επίσης. Έφαγα και καρπούζι (το φρούτο μου!). Η ημέρα πήγε στα σκουπίδια. Ήταν από αυτές που έφαγα πολύ και το μετάνιωσα. Έπρεπε να συγκρατηθώ περισσότερο.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...