Ο ρόλος του περίγυρου

Posted on 09/07/2008. Filed under: Εμπειρικές γνώσεις, Συμβουλές | Ετικέτες: , , , |

Εννοώ τον ρόλο που «παίζουν» όλοι όσοι δύναται να μας επηρρεάσουν.

Όταν είμαστε μωρά, μας ταΐζουν ασταμάτητα για να «είμαστε γερά». Φυσικά ότι μας βάλουν στο στόμα, το τρώμε. Ακόμα κι όταν δεν θέλουμε μας πιέζουν να το φάμε και μας επιβραβεύουν γι’ αυτό. Έτσι καταλήγουμε σε μωρά-«μικρούς βούδες» ή «ανθρωπάκια της Michellin».

Μεγαλώνουμε λιγάκι και τρέχουμε ασταμάτητα. Γιαγιάδες, θειάδες, μανάδες μας κυνηγούν από πίσω με το κουτάλι γιατι πρέπει να «φάμε καλά» για να αντέχουμε και να μεγαλώσουμε σωστά. Άσχετοι όσοι λένε (γιατροί και σαχλοί διατροφολόγοι) οτι κάνουν κακό ο συγγενείς όταν πιέζουν ένα παιδί να φάει…εμείς ξέρουμε..!

Αφού βρεθούμε στην εφηβεία, έχουμε ήδη «ποιάσει το νόημα». Το φαγητό κάνει καλό και πρέπει να το τρώμε όλο (να μην αφήνουμε «τη δύναμή μας»). Επίσης, ποιος τους ακούει όλους αυτούς που θα φωνάζουν αν δεν φάμε. Το κατεβάζουμε όλο και τελειώσε η υπόθεση.

Όταν ενηλικιωνόμαστε, αρχίζουν οι πρώτοι έρωτες, ίσως αν είμαστε παχιοί μας προσβάλει κάποιος και το πάρουμε προσωπικά. Ίσως αδιαφορήσουμε αφού οι δικοί μας λένε. «Με γειά μας με χαρά μας» και «έχουμε λεφτά και τρώμε καλά». Αυτό το στάδιο είναι θεωρητικά το τελευταίο στο οποίο μπορεί κάποιος να αδυνατήσει και να κρατηθεί εκει. Ο μεταβολισμός μας είναι ισχυρότατος, κα συνήθως ασχολούμαστε με πολλά ταυτόχρονα. Επίσης το πιο σημαντικό από όλα είναι οτι επιτέλους είμαστε λίγο πιο μακριά από το σπίτι «με τα πολλά φαγητά».

Μεγαλώνοντας όλα έχουν πάρει το δρόμο τους. Αν περάσουν τα χρόνια ξεφωρτονόμαστε όλο και πιο δύσκολο τα κιλά μας. Ίσως κάνουμε κάποια σχέση και επαναπαυθούμε, ίσως απλά αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση αφού είναι πολύ πιο επώδυνο το να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε.

Εδώ που τα λέμε, μια σταθερή σχέση είναι πολλές φορές «καταστροφική». Συνηθίζεις τον άλλοο και επαναπαύεσαι (όπως προανέφερα). Επίσης, οι πιο πολλές βόλτες στην αρχή (αλλά και στη συνέχεια φυσικά) είναι για φαγητό. Φυσικά χωρίς τσιγκουνιές (επίδειξη κτλ) και οπωσδήποτε με συνοδεία γλυκού στη συνέχεια (αυτές οι κοπέλες με τις υπογλυκεμίες που εφευρίσκουν τα κάνουν όλα!) για τη λιγούρα. Φυσικά, όταν αρχίσει το ξεχείλωμα, κοιτάς τις φωτογραφίες από «τότε που γνωριστήκατε» και φρικάρεις με την υπερβολική και απελπιστική διαφορά.

Ο ρόλος του περίγυρου είναι πολύ σημαντικός. Μπορεί να σε βοηθήσει ή να σε σπρώξει στον κατήφορο. Πρέπει φυσικά να έχεις τις δικές σου αντιστάσεις. Πολλές φορές όμως αυτές κάμπτονται και τότε αρχίζουν τα προβλήματα…και τότε αρχίζει ο ρόλος του γύρου, του ψωμιού, της σάλτσας και της τηγανιτής πατάτας…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...